רבי עקיבא
 | |
| געבורט |
50 לוד, Q1003997, רוימישע אימפעריע  |
|---|---|
| טויט |
28 סעפטעמבער 135 (אלט 85 בערך) קסרי, Q1003997, רוימישע אימפעריע |
| קבורה ארט |
טבריה |
| פאך |
טעאלאג, רב, סופר סת״ם |
  | |
מוסטער:אינפובאקס מענטש רבי עקיבא בן יוסף (אדער רבי עקיבה ווי זיין נאמען איז געשריבן אין תלמוד ירושלמי[1]).איז געווען איינער פון די גרעסטע תנאים און פון די הויפט פיגורן אין דער אנטוויקלונג פון תורה שבעל פה נאך'ן חורבן בית שני. ער האט געלעבט בערך פון שנת 50 ביז שנת 135, און איז געווען א תנא פון דעם דריטן און פערטן דור. די אידישע מסורה שילדערט אים אלס איינער וואס איז אין זיין יוגנט געווען א פשוטער, אומגעלערנטער מענטש, און איז נאר אין עלטער פון בערך פערציג יאר אריין אין דער וועלט פון תורה. שפעטער איז ער געווארן איינער פון די גרעסטע חכמי ישראל, א הויפט מסדר פון הלכה און א רב פון טויזנטער תלמידים.[2][3]
רבי עקיבא האט געהאט א הויפט ראלע אין דער סיסטעמאטיזירונג פון די הלכות און מסורות פון תורה שבעל פה. זיין ישיבה ווערט באטראכט אלס איינער פון די הויפט קוואלן פון וועלכן עס זענען ארויסגעוואקסן גרויסע טיילן פון דער שפעטערער משנה. זיין השפעה האט זיך אויך פארשפרייט דורך זיינע תלמידים, צווישן זיי רבי מאיר, רבי שמעון בר יוחאי, רבי יהודה בר אילעאי, רבי יוסי בן חלפתא און רבי אלעזר בן שמוע, וועלכע זענען געווארן די הויפט חכמים פון דער קומענדיגער דור.[4][5]
אין דער מסורה איז ער אויך באקאנט געווארן אלס א מוסר נפש. נאך דעם בר כוכבא אויפשטאנד, ווען די רוימישע הערשאפט האט אונטערדריקט די אידישע באפעלקערונג, האט רבי עקיבא ווייטער געלערנט תורה ברבים. ווי עס ווערט דערציילט אין גמרא איז ער צום סוף געהרגעטגעווארן, ווען מען האט אים געפייניגט מיט אייזערנע קאמען, און ער האט אין יענעם מאמענט מקבל געווען עול מלכות שמים בשעת קריאת שמע.[6]
ביאגראפיע
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]אפשטאם און פריע יארן
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]ער איז געבוירן בערך אין יאר ג'תשפ"ו צו זיין טאטע יוסף בערך שנת 50, אין ארץ ישראל, און האט געשטאמט פון א פשוטער משפחה. אין געוויסע מסורות ווערט זיין אפשטאם פארבונדן מיט משפחות פון גרים.[7][8]
לויט דער גמרא איז רבי עקיבא ביז בערך פערציג יאר נישט געווען א עם הארץ. בערך שנת 90, ווען ער איז געווען פערציג יאר אלט, האט זיך אנגעהויבן זיין תורה וועג. די גמרא שילדערט ווי זיין התעוררות צו לערנען איז פארבונדן געווארן מיט זיין פרוי רחל און מיט זיין אייגענעם באטראכטן ווי אפילו א שטיין ווערט, דורך א שטענדיגע טראפן וואסער, ביסלעכווייז אויסגעהוילט. דער געדאנק האט אים געגעבן דעם פארשטאנד אז אויך א מענטש וואס האט נישט געלערנט אין זיין יוגנט קען זיך אויפארבעטן דורך התמדה.[9]
רחל און כלבא שבוע
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]לויט דער גמרא האט רבי עקיבא אין זיין פריע לעבן געארבעט אלס פאסטוך ביי כלבא שבוע, איינער פון די רייכע און אנגעזעענע מענטשן אין ירושלים. כלבא שבוע'ס טאכטער רחל האט באמערקט ביי אים איידלקייט און גוטע מידות, און האט זיך פארבונדן מיט אים אונטער דער תנאי אז ער וועט גיין לערנען תורה. די חתונה איז, לויט דער גמרא, פארגעקומען בסוד, און רחל האט אים דערנאך געשיקט אין בית המדרש.[10][11]
ווען בן כלבא שבוע האט זיך דערוואוסט פון דער חתונה, האט ער זיך אויפגערעגט און געשוואוירן אז ער וועט נישט הנאה האבן פון זיי, און רחל איז ארויסגעווארפן געווארן פון איר פאטער'ס שטוב. די גמרא שטעלט פאר זייער לעבן אין יענע יארן אלס א תקופה פון גרויס ארעמקייט, בשעת רבי עקיבא האט זיך געווידמעט צום לערנען.[12][13]
תורה לערנען
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]רבי עקיבא'ס אריינטרעטן אין דער וועלט פון תורה איז, לויט דער מסורה, געווען אויסערגעווענליך ווייל ער האט אנגעהויבן אין א שפעטערן עלטער. ער האט אנגעהויבן פון די יסודות, און די מסורות שילדערן אז ער האט געלערנט דעם אלף בית צוזאמען מיט קליינע קינדער. פון דארט האט ער זיך ביסלעכווייז ארויפגעארבעט ביז ער איז געווארן איינער פון די גרעסטע חכמים פון זיין צייט.[14]
צווישן זיינע הויפט רביים ווערן דערמאנט רבי אליעזר בן הורקנוס און רבי יהושע בן חנניה, צוויי פון די גרעסטע חכמים פון דער דור נאך רבי יוחנן בן זכאי. אויך נחום איש גם זו ווערט דערמאנט אין די מקורות אלס א חכם פון וועמען רבי עקיבא האט מקבל געווען תורה און השקפה.[15]
רבי עקיבא האט זיך אנטוויקלט אין דער תקופה ווען דאס אידישע לעבן האט זיך געדארפט איבערבויען נאך'ן חורבן בית שני אין שנת 70 (שנת ג'תת"ל). דער צענטער פון תורה לעבן האט זיך געטוישט פון דעם בית המקדש צו די בתי מדרשים און ישיבות, און די חכמים האבן געזוכט צו באהיטן, מסדר זיין און ווייטערגעבן די הלכות און מסורות וואס זענען ביז דאן איבערגעגעבן געווארן בעל פה.[16]
די צוועלף און פיר און צוואנציג יאר
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]א בארימטע גמרא דערציילט אז רבי עקיבא האט, נאך זיין חתונה מיט רחל, אוועקגעגעבן צוועלף יאר צום תורה לערנען. ווען ער איז צוריקגעקומען, האט ער געהערט ווי רחל זאגט אז ווען עס וואלט געווען תלוי אין איר, וואלט זי געוואלט אז ער זאל צוריקגיין פאר נאך צוועלף יאר. רבי עקיבא האט, לויט דער גמרא, נישט אריינגעגאנגען אין שטוב, נאר זיך תיכף צוריקגעקערט לערנען תורה.[17][18]
לויט דער כראָנאָלאָגיע פון דער מסורה איז רבי עקיבא בערך שנת 102 צוריקגעקומען מיט צוועלף טויזנט פאר תלמידים, און האט דערנאך פארברענגט נאך צוועלף יאר אין תורה. בערך שנת 114 איז ער צוריקגעקומען אלס א גרויסער מנהיג און ראש ישיבה, באגלייט מיט פיר און צוואנציג טויזנט תלמידים.[19][20]
ווען רבי עקיבא האט זיך דערנאך געטראפן מיט רחל, האט ער געזאגט צו זיינע תלמידים: מיין און אייערע תורה איז אירע. דער אויסדרוק ווערט אין דער מסורה פארשטאנען אלס א באטאנונג אז זיין גאנצע תורה אויפשטייג איז געווען מעגליך צוליב רחל'ס מסירת נפש און איר שטיצע פאר זיין תורה וועג.[21]
כלבא שבוע האט שפעטער, לויט דער זעלבער תלמודישער מסורה, זיך מתר נדר געווען און האט אנערקענט זיין איידעם. זיין פארמעגן איז דאן געווארן פארבונדן מיט רבי עקיבא און רחל.[22]
רבי עקיבא אלס ראש ישיבה
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]אין די יארן צווישן בערך שנת 120 און שנת 130 האט רבי עקיבא זיך ארויסגעשטעלט אלס איינער פון די הויפט ראשי חכמי ישראל. זיין תורה צענטער ווערט פארבונדן מיט בני ברק און לוד, און דארט האט ער אויפגעצויגן א דור תלמידים וועלכע האבן שפעטער איבערגענומען די הנהגה פון תורה שבעל פה.[23][24]
לויט דער גמרא האט רבי עקיבא געהאט פיר און צוואנציג טויזנט תלמידים, וועלכע זענען געשטארבן אין א גרויסער מגיפה ווייל, לויט דער גמרא, האבן זיי זיך נישט נוהג כבוד געווען איינער צום צווייטן.[25]
נאכדעם האט רבי עקיבא ווידער אויפגעבויט זיין בית המדרש. צווישן די תלמידים פון דעם שפעטערן דור זענען געווען רבי מאיר, רבי שמעון בר יוחאי, רבי יהודה בר אילעאי, רבי יוסי בן חלפתא און רבי אלעזר בן שמוע. די חכמים זענען געווארן די הויפט איבערגעבער פון תורה פאר די קומענדיגע דורות.[26][27]
משפחה
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]ווייב
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]רחל די טאכטער פון כלבא שבוע
יארן שפעטער האט ער אויך חתונה געהאט מיט די געוועזענע ווייב פון טרונספרוס הרשע
קינדער
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]רבי עקיבא האט געהאט לכל הפחות פיר קינדער וואס ווערן אויסגערעכענט
צויי זון וואס זענען געשטאבן אינג [28]
רבי עקיבא האט געהאט א זון מיט'ן נאמען רבי יהושע. לויט רש"י[29] איז דער רבי יהושע דער זעלבער וואס ווערט אין חז"ל גערופן רבי יהושע בן קרחה, און דער נאמען בן קרחה איז אים געגעבן געווארן ווייל זיין טאטע, רבי עקיבא, איז געווען א קרח. תוספות זענען אבער חולק אויף דעם און האלטן אז רבי יהושע, דער זון פון רבי עקיבא, און רבי יהושע בן קרחה זענען געווען צוויי באזונדערע מענטשן.[30]
אין תלמוד ירושלמי ווערט דערציילט אז רבי עקיבא האט געמאכט א סעודה פאר זיין זון שמעון.
אין תלמוד בבלי[31] ווערט דערציילט וועגן א טאכטער פון רבי עקיבא, אז די שטערן זעהער האבן אים פארגעזאגט אז אום איר חתונה טאג וועט זי ווערן געביסן פון א שלאנג און שטארבן. ווען עס איז אנגעקומען די נאכט פון איר חתונה, האט זי אריינגעשטעקט א שפילקע אין דער וואנט, און אינדערפרי האט מען געזען אז זי האט דערמיט אומגעברענגט דעם שלאנג. חז"ל זאגן אז זי איז געראטעוועט געווארן בזכות דער צדקה וואס זי האט געטון, ווען זי האט געגעבן איר חלק עסן פאר אן ארעמאן.
אין אן אנדער מקור אין תלמוד בבלי ווערט דערציילט אז רבי עקיבא'ס טאכטער האט געטון מיט בן עזאי ענליך צו וואס איר מאמע, רחל, האט געטון מיט רבי עקיבא, און האט חתונה געהאט מיט א תלמיד חכם, וועלכער האט זי איבערגעלאזט און איז אוועקגעגאנגען זיך צו פארטיפן אין לימוד התורה[32].
זיין ראלע אין דער סידור פון תורה שבעל פה
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]איינער פון רבי עקיבא'ס גרעסטע השפעות איז געווען זיין אופן פון מסדר זיין הלכות און מסורות. די תורה שבעל פה האט באשטאנען פון א גרויסן אוצר פון הלכות, דרשות, תקנות און מסורות, און די תנאים האבן געדארפט באשטימען וויאזוי מען זאל זיי מסדר זיין כדי זיי זאלן קענען ווערן איבערגעגעבן פאר די קומענדיגע דורות.
רבי עקיבא ווערט פארבונדן מיט א מער סיסטעמאטישן אופן פון סידור, וואו הלכות זענען איינגעטיילט געווארן לויט זייערע ענינים און תחומים. די שפעטערע משנה, וואס איז מסודר געווארן דורך רבי יהודה הנשיא, האט זיך אנטוויקלט אין א וועלט פון תורה מסורה וואו רבי עקיבא'ס בית המדרש און זיינע תלמידים האבן געהאט א יסודות'דיגע השפעה.[33]
אין דער תלמודישער מסורה ווערט געזאגט אז
סתם משנה - רבי מאיר, סתם תוספתא - רבי נחמיה, סתם ספרא - רבי יהודה, סתם ספרי - רבי שמעון, וכולהו אליבא דרבי עקיבא.
און אלעס איז צוריקגעגאנגען צו רבי עקיבא. דער מאמר ווערט גענוצט אלס אן אויסדרוק פון רבי עקיבא'ס גרויסער השפעה אויף דער מסורה וואס איז שפעטער געווארן דער יסוד פון דער משנה.
דרכי הדרש און תורה פירוש
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]רבי עקיבא האט געהאט א באזונדערן צוגאנג צו דרשנות און פירוש התורה. לויט דעם צוגאנג זענען נישט בלויז די הויפט ווערטער פון דער תורה משמעות'פול, נאר אויך איבעריגע אויסדרוקן, חזרות, אותיות און אנדערע פרטים קענען זיין א מקור פאר הלכה.
דער צוגאנג ווערט געשטעלט אין פארגלייך מיט רבי ישמעאל'ס באקאנטן כלל אז דברה תורה כלשון בני אדם, וואס פארשטייט אז די תורה נוצט אויך די געוויינטליכע לשון פון מענטשן. רבי עקיבא'ס שיטה האט, אין קעגנזאץ, אונטערגעשטראכן אז די פרטים פון דעם תורה טעקסט קענען האבן א באזונדערע הלכה'דיגע באדייטונג.[34]
די תלמודישע מסורה אין מנחות דערציילט אז משה רבינו האט געזען ווי רבי עקיבא דרש'נט אפילו אויף די כתרים פון די אותיות, און ווי פון זיי ווערן ארויסגענומען הלכות. די אגדה שטעלט רבי עקיבא פאר אלס א חכם וואס האט אויסגעארבעט די תורה דרשנות מיט אן אויסערגעווענליכע טיפקייט.[35]
רבי עקיבא'ס דרשות זענען אויך פארבונדן מיט תנאישע מדרשים, אריינגערעכנט ספרא, ספרי און מכילתא, וואו די תנאים האבן ארויסגעלערנט הלכות און אנדערע לימודים פון דעם גענויעם לשון התורה.[36][37][38]
מוסר און השקפה
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]רבי עקיבא'ס תורה האט נישט באשטאנען בלויז פון הלכה. אין מסכת אבות ווערט אים צוגעשריבן דער באקאנטער מאמר איבער ידיעה, בחירה און דין: הכל צפוי והרשות נתונה, ובטוב העולם נידון. דער מאמר באהאנדלט דעם פארהעלטעניש צווישן דער ידיעת הבורא און דעם מענטשנס בחירה, און איז געווארן איינער פון די באקאנטסטע אויסדרוקן אין פרקי אבות.[39]
אויך ווערט רבי עקיבא פארבונדן מיט דעם יסוד אז יעדער מענטש האט א באזונדערן ווערט, און אז די גאנצע וועלט איז געבויט אויף אחריות פאר די מעשים פונעם מענטש. אין זיינע הלכה'דיגע און מוסר'דיגע מאמרים קומט ארויס דער געדאנק פון דער מענטשנס בחירה, אחריות און זיין מעגליכקייט זיך צו פארבעסערן.
אין מדרש ספרא ווערט איבערגעגעבן זיין באקאנטער אויסדרוק איבער דעם פסוק ואהבת לרעך כמוך: זה כלל גדול בתורה. רבי עקיבא האט באטראכט די מצוה פון ליב האבן דעם חבר ווי זיך אליין אלס א גרויסן כללא פון דער תורה.[40][41]
שיר השירים
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]רבי עקיבא האט אויך געהאט א וויכטיגע ראלע אין די רבנישע דיסקוסיעס איבער דעם מעמד פון שיר השירים צווישן כתבי הקודש. לויט דער מסורה האט ער געזאגט: כל הכתובים קדש ושיר השירים קדש קדשים. מיט דעם האט ער אויסגעדריקט דעם העכסטן מדריגה פון קדושה וואס די חכמים האבן צוגעשריבן דעם ספר.[42]
אין מאדערנער פארשונג ווערט די פראַגע פון א פארמאלן "ישיבה פון יבנה" (כרם ביביה) און דער גענויער אופן וויאזוי די ספרים זענען אנגענומען געווארן דיסקוטירט. דעריבער ווערט רבי עקיבא'ס ראלע אין דעם ענין באטראכט אין דעם ברייטערער קאנטעקסט פון די תנאישע ויכוחים איבער כתבי הקודש, און נישט בהכרח אלס דער באשלוס פון איין פארמאלער אסיפה.[43][44]
די בר כוכבא מרידה
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]אין שנת 132 (א' אייר שנת ג'תתצ"ב) האט אויסגעבראכן די גרויסע אידישע מרידה קעגן דער רוימישער אימפעריע אונטער דעם קייסער אדריאנוס. דער פירער פון דער מרידה איז געווען שמעון בן כוסבא, וועלכער איז אין דער אידישער מסורה באקאנט געווארן אלס בר כוכבא.[45][46]
לויט דער ירושלמי האט רבי עקיבא געזען אין בר כוכבא משח און האט פארבונדן אים מיט דעם פסוק דרך כוכב מיעקב. דער אויסדרוק כוכב האט געשפילט א צענטראלע ראלע אין דער מסורה איבער דעם נאמען בר כוכבא און זיין משיח'ישע באדייטונג.[47]
די מאָס פון רבי עקיבא'ס דירעקטע טיילנעמונג אין די מיליטערישע אקטיוויטעטן פון דער מרידה איז אבער נישט קלאר. מאדערנע היסטאריקער דיסקוטירן צו וועלכן מאס זיין שטיצע פאר בר כוכבא איז געווען אקטיוו פאליטיש, רוחניות'דיג אדער א טייל פון דער ברייטערער רבנישער שטיצע פאר דער מרידה. דעריבער ווערט זיין ראלע אין מאדערנער היסטארישער פארשונג אונטערשיידן פון דער טראדיציאנעלער רבנישער שילדערונג פון אים אלס דעם הויפט רוחניות'דיגן תומך פון בר כוכבא.[48][49]
די רוימישע גזירות
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]נאך די פארשארפונג פון די רוימישע דרוק אויף די אידישע באפעלקערונג, בערך אין די יארן 133 ביז 134, ווערט אין דער רבנישער מסורה דערציילט אז מען האט ארויסגעגעבן גזירות קעגן לערנען און מקיים זיין תורה. רבי עקיבא האט זיך נישט אונטערגעגעבן די גזירות און האט ווייטער געלערנט תורה פאר גרויסע צוזאמענקומען.[50]
די גמרא דערציילט א משל וואס רבי עקיבא האט געזאגט פאר פפוס בן יהודה. ער האט פארגליכן אידן וואס קענען נישט לעבן אן תורה צו פיש וואס קענען נישט לעבן ארויס פון וואסער. לויט דעם משל איז די תורה נישט געווען פאר רבי עקיבא בלויז א פרט פון דעם אידישן לעבן, נאר דער עצם קיום פון דעם פאלק.[51]
פון א היסטארישן שטאנדפונקט ווערט זיין ארעסט אויך געזען אין דעם קאנטעקסט פון די רוימישע אקציעס קעגן די איבערגעבליבענע אידישע מנהיגים נאך דער אונטערדריקונג פון דער מרידה. מאדערנע פארשער ווייזן דערויף אז דער רוימישער הערשער האט געהאט אן אינטערעס צו שוואכן די השפעה פון פיגורן וואס האבן פארמאגט א גרויסע אויטאריטעט צווישן דער אידישער באפעלקערונג.[52][53]
תפיסה און טויט
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]בערך שנת 134 (שנת ג'תתצ"ד) איז רבי עקיבא ארעסטירט געווארן דורך די רוימישע אויטאריטעטן און איינגעשפארט געווארן. לויט דער מסורה איז ער געווען פארבונדן מיט קיסריה אין די לעצטע טעג פון זיין לעבן.[54]
רבי עקיבא איז געשטארבן בערך שנת 135. לויט דער טראדיציאנעלער כראָנאָלאָגיע איז זיין פטירה געווען אום ט' תשרי שנת ג'תתצ"ו, אין דער תקופה ווען דער בר כוכבא אויפשטאנד איז צום סוף צעשלאגן געווארן און ביתר איז געפאלן.
לויט דער תלמודישער מסורה איז רבי עקיבא ארויסגעפירט געווארן צו געהרגעט ווערן אין דער צייט פון קריאת שמע. די רוימער האבן, לויט דער שילדערונג, געקעמט זיין פלייש מיט אייזערנע קאמען, בשעת ער האט מקבל געווען אויף זיך עול מלכות שמים און געזאגט קריאת שמע. ווען זיינע תלמידים האבן אים געפרעגט אויב אפילו ביז אזא מצב קען מען דערגרייכן, האט ער זיי ערקלערט אז ער האט זיין גאנץ לעבן געווארט אויף די געלעגנהייט מקיים צו זיין דעם פסוק פון ליב האבן דעם אויבערשטן מיט בכל נפשך, אפילו ווען עס קומט צו נעמען דאס לעבן.[55]
די גמרא שילדערט ווייטער אז זיין נשמה איז ארויסגעגאנגען בשעת ער האט געזאגט דאס ווארט אחד. א בת קול האט דערנאך אויסגערופן אז רבי עקיבא איז מזומן לחיי העולם הבא. די דערציילונג איז געווארן איינער פון די הויפט בילדער פון מסירת נפש אין דער אידישער מסורה.[56]
קבר רבי עקיבא
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]רבי עקיבא איז אומגעברענגט געווארן אין קיסריה אין די 130'ער יארן. איבער דעם ארט וואו ער איז געקומען לקבורה זענען אבער פאראן פארשידענע מסורות. די היינטיגע באקאנטע מסורה שטעלט זיין קבר אין טבריה, בשעת די עלטערע מקורות ווייזן מער אויף קיסריה אלס דעם ארט וואו ער איז געשטארבן און, לויט טייל מסורות, אויך וואו ער איז געקומען לקבורה.
לויט הלל ניומן און דוד שפירא געפינט זיך דער עלטסטער באקאנטער מקור איבער דעם מקום קבורתו אין פרקי רבי יאשיה, אן ארץ ישראל'דיגער מדרש, וועלכער ווערט לויט ניומן צוגערעכנט צו דער פריער מוסלעמענישער תקופה. דער מדרש דערציילט אז רבי יהושע הגרסי צוזאמען מיט אליהו הנביא האבן ארויסגענומען דעם גוף פון רבי עקיבא און אים באגראבן אין א הייל נעבן דעם טטרפילון, א רוימישן טויער אין קיסריה.
די דאזיגע מעשה איז שפעטער געווארן א מקור פאר אנדערע מדרשי אגדה, אריינגערעכנט מדרש משלי און מדרש עשרת הרוגי מלכות.
פארשידענע שינויים און טעותים אין די כתבי יד פונעם נאמען טטרפילון האבן שפעטער געפירט צו פארשידענע השערות איבער אנדערע ארטער וואו רבי עקיבא זאל זיין באגראבן געווארן, צווישן זיי אנטיפטריס, חורבת א שרף און אויפן כרמל. [57]
טייל פארשער האבן פארבונדן דעם מדרש מיט אן עדות אין דער תוספתא, לויט וועלכער דער מזרח'דיגער בית הקברות פון קיסריה איז געווען נעבן דעם טטרפילון. פון דער אנדערער זייט ווערט אין אן אנדער מקור אין תלמוד בבלי דערציילט אז דאס פלייש פון רבי עקיבא איז געוואגן געווארן אין א קצבים מארק, וואס קען אנדייטן אז ער האט נישט זוכה געווען צו א געהעריגע קבורה.
אין דעם 12טן יארהונדערט זענען שוין געווען פארשידענע מסורות איבער זיין קבר, צווישן אנדערע אין רומא, קיסריה און בבל. ערשט צום סוף פונעם 12טן און אנהויב פונעם 13טן יארהונדערט געפינען זיך די ערשטע באקאנטע דערמאנונגען פון רבי עקיבא'ס קבר אין טבריה. במשך פון די מיטל אלטער האבן זיך אין טבריה אנטוויקלט פארשידענע מסורות ארום דעם קבר, אריינגערעכנט אויך ציונים וועלכע זענען צוגעשריבן געווארן צו זיין ווייב רחל, זיינע קינדער און זיינע 24,000 תלמידים.
דער טראדיציאנעלער קבר רבי עקיבא אין טבריה ווערט יעדעס יאר באזוכט דורך טויזנטער מתפללים און באזוכער. דער ציון געפינט זיך אויפן ארט פונעם תלמוד'ישן שטעטל בית מעון, היינט אין טבריה עילית. אויפן קבר איז אויפגעשטעלט געווארן א געביידע וועלכע דינט אלס א בית הכנסת.
אין משניות
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]רבי עקיבא ווערט דערמאנט דריי הונדערט פינף און דרייסיג מאל אין משניות. ער ווערט דערמאנט אין יעדע מסכת פון ש"ס, אויסער ניין מסכתות - מסכת דמאי, מסכת מגילה, מסכת מועד קטן, מסכת חגיגה, מסכת קידושין, מסכת ערכין, מסכת מדות, מסכת תמיד, מסכת קנים.
סדר זרעים - (איין און פופציג מאל):
- מסכת ברכות - פיר מאל - פרק ד' משנה ג' .. פרק ה' משנה ב' .. פרק ו' משנה ח' .. פרק ז' משנה ג'.
- מסכת פאה - עלף מאל - פרק א' משנה ו' .. פרק ג' משנה ב' (2 מאל), ו' .. פרק ד' משנה ה', י' .. פרק ז' משנה ז' (2 מאל) .. פרק ח' משנה ה' (3 מאל).
- מסכת כלאים - פינף מאל - פרק א' משנה ג' .. פרק ג' משנה ו' .. פרק ה' משנה ז' .. פרק ו' משנה א' .. פרק ז' משנה ה'.
- מסכת שביעית - זעקס מאל - פרק א' משנה ח' .. פרק ג' משנה י' .. פרק ד' משנה ו' .. פרק ו' משנה ב' .. פרק ח' משנה ט' .. פרק ט' משנה ו'.
- מסכת תרומות - אכט מאל - פרק ג' משנה ג' .. פרק ד' משנה ה', ח', י"ג .. פרק ו' משנה ו' (3 מאל) .. פרק ט' משנה ב'.
- מסכת מעשרות - דריי מאל - פרק ג' משנה ה', ט' .. פרק ד' משנה ו'.
- מסכת מעשר שני - פינף מאל - פרק ב' משנה ד' ז' ט' .. פרק ה' משנה ח', ט'.
- מסכת חלה - זעקס מאל - פרק ב' משנה א', ג' .. פרק ג' משנה ו' .. פרק ד' משנה ד', ה', ט'.
- מסכת ערלה - צוויי מאל - פרק ג' משנה ז' (2 מאל).
- מסכת ביכורים - איין מאל - פרק ג' משנה ט'.
סדר מועד - (זיבען און פערציג מאל):
- מסכת שבת - זיבן מאל - פרק ב' משנה ג' .. פרק ח' משנה ה' (2 מאל) .. פרק ט' משנה א' .. פרק י"א משנה א' .. פרק ט"ו משנה ג' .. פרק י"ט משנה א'.
- מסכת עירובין - צען מאל - פרק א' משנה ב' (2 מאל) .. פרק ב' משנה ד', ה' .. פרק ד' משנה א' (2 מאל) .. פרק ה' משנה ח', ט' .. פרק ו' משנה ט' .. פרק י' משנה ט"ו.
- מסכת פסחים - עלף מאל - פרק א' משנה ו' .. פרק ג' משנה ד' .. פרק ו' משנה ב' (4 מאל) .. פרק ז' משנה א' .. פרק ט' משנה ב', ו' .. פרק י' משנה ו', ט'.
- מסכת שקלים - זעקס מאל - פרק ג' משנה א' .. פרק ד' משנה ג', ד', ו', ז' .. פרק ח' משנה ז'.
- מסכת יומא - דריי מאל - פרק ב' משנה ג' .. פרק ז' משנה ג' .. פרק ח' משנה ט'.
- מסכת סוכה - צוויי מאל - פרק ג' משנה ד', ט'.
- מסכת ביצה - איין מאל - פרק ג' משנה ג'.
- מסכת ראש השנה - דריי מאל - פרק א' משנה ו' .. פרק ב' משנה ט' .. פרק ד' משנה ה'.
- מסכת תענית - פיר מאל - פרק ג' משנה ג', ד' .. פרק ד' משנה ד' (2 מאל).
סדר נשים - (פינף און פערציג מאל):
- מסכת יבמות - דרייצן מאל - פרק ד' משנה י"ב, י"ג .. פרק ח' משנה ד' (2 מאל) .. פרק י"ב משנה ג' (2 מאל), ה' .. פרק ט"ו משנה ו', ז' (3 מאל) .. פרק ט"ז משנה ז' (2 מאל).
- מסכת כתובות - פינף מאל - פרק ג' משנה ג' .. פרק ה' משנה ב' .. פרק ט' משנה ב', ג' .. פרק י"א משנה ד'.
- מסכת נדרים - עלף מאל - פרק א' משנה א' .. פרק ז' משנה א' (2 מאל) .. פרק ט' משנה ה' (3 מאל), ו' .. פרק י' משנה ו' (3 מאל) .. פרק י"א משנה ד'.
- מסכת נזיר - פינף מאל - פרק ד' משנה ה' .. פרק ו' משנה א', ו' .. פרק ז' משנה ד' (2 מאל).
- מסכת סוטה - ניין מאל - פרק ה' משנה א', ב' (2 מאל), ג', ד' .. פרק ח' משנה ה' .. פרק ט' משנה ג', ד', ט"ו.
- מסכת גיטין - צוויי מאל - פרק ח' משנה י' .. פרק ט' משנה י'.
סדר נזיקין - (דריי און פופציג מאל):
- מסכת בבא קמא - פינף מאל - פרק ג' משנה ח' .. פרק ו' משנה ד' .. פרק ח' משנה ו' (3 מאל).
- מסכת בבא מציעא - צוויי מאל - פרק ב' משנה ז' .. פרק ג' משנה י"ב.
- מסכת בבא בתרא - צוועלף מאל - פרק א' משנה ו' .. פרק ב' משנה ט' .. פרק ג' משנה א' .. פרק ד' משנה ב' (3 מאל), ט' (3 מאל) .. פרק ו' משנה ד' .. פרק ז' משנה ב' .. פרק ט' משנה י'.
- מסכת סנהדרין - צען מאל - פרק א' משנה ד' .. פרק ג' משנה ד' .. פרק ז' משנה י"א .. פרק ט' משנה ו' .. פרק י' משנה א', ג' (3 מאל), ו' .. פרק י"א משנה ד'.
- מסכת מכות - דריי מאל - פרק א' משנה ז', י' .. פרק ב' משנה ז'.
- מסכת שבועות - פיר מאל - פרק ב' משנה ה' .. פרק ג' משנה א' (2 מאל), ה'.
- מסכת עבודה זרה - דריי מאל - פרק ב' משנה ג' .. פרק ג' משנה ה', ו'.
- מסכת עדיות - עלף מאל - פרק א' משנה ח', י' .. פרק ב' משנה א', ב', ו' (2 מאל), ז', ח' (2 מאל) .. פרק ח' משנה א', ה'.
- מסכת אבות - איין מאל - פרק ג' משנה י"ג.
- מסכת הוריות - צוויי מאל - פרק א' משנה ב' .. פרק ב' משנה ה'.
סדר קדשים - (דריי און פופציג מאל):
- מסכת זבחים - פיר מאל - פרק ח' משנה י"א (2 מאל) .. פרק ט' משנה ג' .. פרק י"ב משנה ד'.
- מסכת מנחות - זעקס מאל - פרק ד' משנה ד' .. פרק ט' משנה ה' .. פרק י' משנה ד' .. פרק י"א משנה ג' .. פרק י"ב משנה ה' (2 מאל).
- מסכת חולין - זעקס מאל - פרק ב' משנה ד' (2 מאל) .. פרק ח' משנה ד' .. פרק ט' משנה ד' (3 מאל).
- מסכת בכורות - פערצן מאל - פרק ב' משנה ו' (2 מאל), ז' (2 מאל), ח' (2 מאל), ט' .. פרק ג' משנה א' .. פרק ד' משנה ד' .. פרק ו' משנה ו' (2 מאל) .. פרק ז' משנה ה' .. פרק ח' משנה ו' .. פרק ט' משנה ה'.
- מסכת תמורה - צוויי מאל - פרק א' משנה א' (2 מאל).
- מסכת כריתות - פופצן מאל - פרק ב' משנה ה' .. פרק ג' משנה ז', ח', ט' (3 מאל), י' .. פרק ה' משנה ב', ג' (2 מאל), ד' (2 מאל), ה', ז' (2 מאל).
- מסכת מעילה - זעקס מאל - פרק א' משנה ב' (2 מאל), ג' .. פרק ה' משנה א' .. פרק ו' משנה ו' (2 מאל).
סדר טהרות - (זעקס און אכטציג מאל):
- מסכת כלים - צוואנציג מאל - פרק ב' משנה ב', ד' .. פרק ג' משנה ח' .. פרק י"א משנה ו' .. פרק י"ב משנה ה' .. פרק י"ד משנה א' .. פרק י"ז משנה ה', י"ג, י"ז .. פרק כ' משנה ד', ו' .. פרק כ"ב משנה ז', ט', י' .. פרק כ"ה משנה ד', ז' .. פרק כ"ז משנה ה' .. פרק כ"ח משנה ב', ז' .. פרק ל' משנה ב'.
- מסכת אהלות - צען מאל - פרק א' משנה ג' .. פרק ב' משנה ב' (2 מאל), ו', ז' .. פרק ג' משנה ה' .. פרק ה' משנה א', ב', ז' .. פרק י"ג משנה ג' .. פרק ט"ז משנה א'.
- מסכת נגעים - ניינצן מאל - פרק א' משנה ב', ד' .. פרק ב' משנה א' .. פרק ד' משנה ז', ח', ט' (2 מאל), י' .. פרק ה' משנה ג', ד' .. פרק ו' משנה ה' .. פרק ז' משנה ב', ד' .. פרק י' משנה א' (2 מאל) .. פרק י"ב משנה ג' (2 מאל) .. פרק י"ד משנה י' (2 מאל).
- מסכת פרה - זעקס מאל - פרק ב' משנה ה' .. פרק ג' משנה ד', ט' .. פרק ח' משנה י"א .. פרק י' משנה ד', ה'.
- מסכת טהרות - פיר מאל - פרק ה' משנה א', ב' .. פרק ז' משנה ט' (2 מאל).
- מסכת מקואות - פיר מאל - פרק ג' משנה ג' (2 מאל) .. פרק ז' משנה א' .. פרק ח' משנה ג'.
- מסכת נדה - זיבן מאל - פרק ב' משנה ג' (2 מאל) .. פרק ה' משנה ח' .. פרק ו' משנה י"ב .. פרק ח' משנה ג' (2 מאל) .. פרק י' משנה ג'.
- מסכת מכשירין - דריי מאל - פרק ד' משנה ט' .. פרק ה' משנה ד' .. פרק ו' משנה ח'.
- מסכת זבים - צוויי מאל - פרק א' משנה ב' .. פרק ב' משנה ב'.
- מסכת טבול יום - צוויי מאל - פרק ג' משנה ד', ה'.
- מסכת ידים - זעקס מאל - פרק ג' משנה א' (3 מאל), ה' (2 מאל) .. פרק ד' משנה א'.
- מסכת עוקצין - דריי מאל - פרק ג' משנה ה', ו', ח'.
רעפערענצן
[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]- ↑ ירושלמי, מסכת תענית, פרק ד', הלכה ה: רַבִּי עֲקִיבָה כַּד הֲוָה חָמֵי לְבַר כּוֹזְבָא, הֲוָה אָמַר: דֵּין הוּא מַלְכָּא מְשִׁיחָא
- ↑ Akiba ben Joseph
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Akiba ben Joseph
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Berakhot 61b
- ↑ Akiba ben Joseph
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Avot DeRabbi Natan 6
- ↑ Ketubot 62b
- ↑ Ketubot 63a
- ↑ Ketubot 62b
- ↑ Ketubot 63a
- ↑ Avot DeRabbi Natan 6
- ↑ Akiba ben Joseph
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Ketubot 62b
- ↑ Ketubot 63a
- ↑ Ketubot 62b
- ↑ Ketubot 63a
- ↑ Ketubot 63a
- ↑ Ketubot 63a
- ↑ Akiba ben Joseph
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Yevamot 62b
- ↑ Akiba ben Joseph
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ תלמוד בבלי, מסכת מועד קטן, דף כא, עמוד ב
- ↑ פירוש רש"י, מסכת שבועות, דף ו', עמוד א' (בד"ה "רבי יהושע") "יהושע בנו של ר' עקיבא – הוא יהושע בן קרחה, שר' עקיבא קרח היה, כדאמרינן בבכורות: 'חוץ מן הקרח הזה'."
- ↑ תוספות, מסכת בבא בתרא, דף קי"ג, עמוד א' (בד"ה "רבי יהושע בן קרחה")
"וְאֵין נִרְאֶה לְרַבֵּינוּ תָּם דְּרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן קָרְחָה הָיָה בְּנוֹ של רַבִּי עֲקִיבָא, דִּגְנַאי הוּא לִקְרוֹתוֹ בֶּן קָרְחָה עַל שֵׁם שֶׁהָיָה אָבִיו קֵרֵחַ. וְעוֹד, דִּבְמַסֶּכֶת מְגִלָּה אָמַר לוֹ רַבִּי [יהודה הנשיא] לְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן קָרְחָה: 'בָּרְכֵנִי', וְאִם הָיָה בְּנוֹ שֶׁל רַבִּי עֲקִיבָא... [היה הדבר קשה מבחינת הזמנים]. אֶלָּא אִינַשׁ אַחֲרִינָא הָיָה שֶׁשְּׁמוֹ קָרְחָה."
- ↑ תלמוד בבלי, מסכת שבת, דף קנו, עמוד ב
- ↑ תלמוד בבלי, מסכת כתובות, דף סג, עמוד א
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Menachot 29b
- ↑ Sifra, Kedoshim, Chapter 4.12
- ↑ Sifrei Devarim 32
- ↑ Mekhilta d'Rabbi Yishmael 14.31.3
- ↑ Mishnah Avot 3:17
- ↑ Leviticus 19:18
- ↑ Sifra, Kedoshim, Chapter 4.12
- ↑ Mishnah Yoma 8:9
- ↑ Rabbi Akiva, Yale University Press
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Akiba ben Joseph
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Jerusalem Talmud, Taanit 4:5
- ↑ Rabbi Akiva, Yale University Press
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Berakhot 61b
- ↑ Berakhot 61b
- ↑ Akiba ben Joseph
- ↑ Reuven Hammer, Akiva: Scholar, Saint and Martyr
- ↑ Akiba ben Joseph
- ↑ Berakhot 61b
- ↑ Berakhot 61b
- ↑ https://din.org.il/2021/01/18/%D7%9E%D7%A7%D7%95%D7%9D-%D7%A7%D7%91%D7%95%D7%A8%D7%AA-%D7%A8%D7%91%D7%99-%D7%A2%D7%A7%D7%99%D7%91%D7%90/?utm_source=chatgpt.com "מקום קבורת רבי עקיבא | דין | שאל את הרב"