יצחק טוביה ווייס

פֿון װיקיפּעדיע
שפּרינג צו: נאַוויגאַציע, זוך
הרב טוביה ווייס

הרב יצחק טוביה ווייס (געבוירן תרפ"ו) איז דער גאב"ד פון די עדה החרדית אין ירושלים.

ער איז געוועזן יארן לאנג אין בית דין פון דער חרדישער קהילה "מחזיקי הדת" אין אנטווערפן. סוף האט מען אים גענומען קיין ירושלים נאכדעם וואס די ארונים מיט תולדות אברהם יצחק האבן געקעמפט קעגן רבי ישראל חיים מנשה פרידמאן, און צוזאמען מיט דושינסקי דעפוטאטן וואס זענען משפחה מיט רבי טוביה איז ער געווען דער אלטערנאטיווער קאנדידאט וואס האט געוואונען די אפשטימונג אין עדה החרדית הנהלה צו קרוינען פאר ירושלים רב.

ביאגראפיע[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]

ער איז געבוירן געווארן תרפ"ו אין דער שטאט פעזינג, סלאוואקיי, פאר דער צווייטער וועלט מלחמה צו זיינע עלטערן הרב שלמה ווייס און זיין ווייב ריקל.

ער איז געקומען קיין לאנדאן פאר דער מלחמה און געווארן א תלמיד פון רבי משה שניידער אין זיין ישיבה תורת אמת אין לאנדאן, ענגלאנד, וואו ער האט געלערנט אינאיינעם מיט די ברידער רבי משה און רבי אליהו שטערנבוך (היינט ראב"ד מחזיקי הדת, אנטווערפן). נאך זיין חתונה האט ער געלערנט אינעם גייטסהעדער כולל ביי רבי אליהו דעסלער; ווען רבי דעסלער איז אריבער צו פאנאוועזש, איז רבי ווייס געווארן ראש כולל אין זיין ארט.

אין תשכ"ז איז ער געווארן א מגיד שיעור אין ישיבת עץ חיים ווילרייק אסאך יארן, און געווארן רב אין גערער שטיבל אין אנטווערפן. שפעטער איז ער געווארן אויפגענומען אלס דיין פון דער דארטיגער מחזיקי הדת קהילה אונטערן רבנות פון הרב חיים קרייסווירטה. ער איז נישט געווארן אנטווערפענער רב נאר ארויף קיין ירושלים.

דער רב איז באהאוונט אין זיבן שפראכן: יידיש, ענגליש, לשון הקודש און העברעאיש, דייטש, פלעמיש, אונגאריש און טשעכיש.

נאך זיין וויב'ס פטירה האט ער געהייראט בזיווג שני רייזל, די אלמנה פון אוריאל צימער.

דערנאך האט ער געהייראט בזיווג שלישי מיט דער אלמנה פון הרבני וואלף בער לעבאווויטש ע"ה א טאכטער פון הרב פעלדמאן ז"ל פון סיגעיט, ער איז געווארען א שוואגער פון הרב מייזליש דער סיגעיטר רב.

דער פשעווארסקער רבי ר' יעקב לייזער האט אמאל אין מיטן א שיעור פון פרקי אבות געזאגט פשט אין דער משנה ״כל הבורח מהכבוד הכבוד בורח אחריו״ מיינט אזא יוד ווי אונזער דיין ר' טוביה וואס איז בורח מכבוד וסוף הכבוד לבוא, און שפעטער איז דאס טאקע מקוים געווארן ווען ער איז געווארן דער גאב"ד עדה החרדית,

אין ארץ ישראל ביי פארשידענע חילוקי דעות אין הלכה, האט מען געזען אז אים קען מען נישט ריקן, אבער מיט פיל חכמה קיינמאל קיינעם נישט באליידיגט קיינעם נישט פערזענליך אבער שטארק מיט זיין מיינוג ווי אן אלטע פאררצייטישער רב, ער האט זיך נישט צוריק געהאלטן אנצופרעגען הרב וואזנער זצ"ל זיין מיינונג צי ער איז גערעכט צי נישט מיט פיל ענווה און אמת.

אויך ביי דער סאטמאר מחלוקה האט ער זיכער געמאכט לגבי דער שאלה אין בני ברק אז ס'זאל קומען צו א רבנישן בית דין, וואו ער האט ממנה געווען הרב נפתלי פרענקל ז"ל פון דער עדה החרדית אלס ראש בית דין.

ספר רבנו הגדול אמרו

די תלמידים פון די רב האבען ארויסגעגבען א שיינע ספר אלע זיינע מעשיות וואס ער פארציילט פון זיינע יוגענט און פון זיינע רבי'ס וואס איז פארכאפט געווארען צווישען טויזענעטר יודען, מעשיות מיט זייער א ארגינעלע טעם.

קופת הגאב"ד

און ניו יארק און לאנדאן האבען די מקרובים פון די רב מייסד געווען א קופת צדקה ווי דער רב שליט"א טיילט אויס טויזענטער דולער פאר עניי ירושלים פאר ימים טובים, די קופה האט א וועד הרבנים צווישען זיי הרב חיים פלאהר ראש כולל זכרון מנחם, הרב טורדוס זילבער יאווזשנע רב , הרב מאיר יודא טענענבוים טשאטא רב, וואס זיי שטעלן צוזאם די געלט, ווי אויך רופט די רב פערזענדלך נגידים פון איבער די וועלט צו העלפען די קאסע, און די רב פערזענדליך שטייט און שפיץ פון די ליסטע זיכער מאכען אז אלע תלמידי חכמים אין שטאט באקומען בדרך כבוד פאר יום טוב.

נשיאות שומרי החומות[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]

כולל שומרי החומות (דער אונגארישער כולל) האט נאר געהאט נשיאים פון חוץ לארץ. די לעצטע יארן האט מען ממנה געווען צוויי רבנים אויך פון ארץ הקודש דאס איז דעם רב הרב ווייס צוזאמען מיט הרב שמואל וואזנער זצ"ל; נאך זיין פטירה איז געבליבן נאר הרב ווייס צו זאמען מיט די נשיאים פון חוץ לארץ.