בנימין

בנימין

געבורט	1653 לפנה״ס
טויט	האלף ה־1.5 לפנה״ס
קבורה ארט	בית לחם
פאך	רעליגיעזער פירער

יוסף מיט בנימין

בנימין

בנימין

בנימין ( י"א מרחשון ב'ר"ח נפטר י"א מרחשון ב'שי"ז) איז איינער פון די צוועלף זין פון יעקב אבינו און דער יונגסטער פון זיינע קינדער. ער איז געווען דער צווייטער זון פון רחל אמנו און דער איינציקער זון פון יעקב וואס איז געבוירן געווארן אין ארץ ישראל . זיין הויפט באדייט אין די תורה ליגט אין זיין פאזיציע אלס דער אבי המשפחה פון שבט בנימין, וואס איז שפעטער געווארן איינער פון די הויפט שבטים אין כלל ישראל. זיין לעבן ווערט דערציילט בעיקר אין ספר בראשית, ספעציעל אין פארבינדונג מיט דער ווידערפאראייניקונג פון יוסף הצדיק מיט זיינע ברידער און מיט דער געשיכטע פון יעקב'ס משפחה אין מצרים.

אין די תורה ווערט פארציילט אז רחל האט אים ביים געבורט גערופן בן אוני, וואס ווערט פארבונדן מיט אירע יסורים און איר טויט ביי דער געבורט. יעקב אבינו האט אים אבער גערופן בנימין, א נאמען וואס ווערט אין אידישער מסורה פארבונדן מיט טרייסט און א נייע באדייט פאר זיין לעבן.

משפחה און אפשטאם

געבורט און נאמען

בנימין איז געבוירן געווארן בשעת יעקב אבינו איז געווען אויפ'ן וועג פון פדן ארם צוריק קיין ארץ ישראל. לויט דער געשיכטע אין ספר בראשית איז רחל אמנו געשטארבן בשעת דער געבורט, און פאר איר פטירה האט זי אים געגעבן דעם נאמען בן אוני. יעקב האט דערנאך געטוישט דעם נאמען צו בנימין. דער נאמען ווערט אין חז"ל און אין די מפרשים באטראכט אלס א נאמען וואס דרוקט אויס א שטארקייט און א באזונדערע נאנטקייט צום פאטער.

בנימין איז געווען דער יונגסטער קינד אין יעקב'ס הויז ביז דער ירידה קיין מצרים. זיין געבורט האט געהאט א ספעציעלן פלאץ אין דער משפחה געשיכטע, צוליב דעם וואס ער איז געבוירן געווארן נאכ'ן לאנג פארלירן פון רחל, און צוליב זיין נאענטקייט צו יוסף הצדיק, וועלכער איז געווען זיין פולער ברודער פון דער זעלבער מוטער.

קינדער און שבט

בנימין ווערט אנגעגעבן אלס דער פאטער פון צען זין, וואס זענען געווארן די הויפטן פון די משפחות אין שבט בנימין. די נעמען וואס ווערן דערמאנט אין די יחוס־רשימות זענען: בלע, בכר, אשבל, גרא, נעמן, אחי, ראש, מופים, חופים און ארד.

פון בנימין'ס קינדער איז זיך אנטוויקלט דער שבט וואס טראגט זיין נאמען. דער שבט בנימין איז שפעטער באקאנט געווארן אלס א שבט מיט א שטארקע מיליטערישע קראפט און מיט א וויכטיגע פלאץ אין דער פאליטישער געשיכטע פון כלל ישראל.

די געשיכטע פון בנימין אין דער תורה

בנימין און יוסף הצדיק

בנימין'ס פערזענליכע געשיכטע ווערט בעיקר פארבונדן מיט יוסף הצדיק. נאכדעם וואס יוסף איז פארקויפט געווארן קיין מצרים און יעקב האט געמיינט אז ער איז פארלוירן געגאנגען, איז בנימין געבליבן דער איינציגסטער זון פון רחל וואס איז נאך געווען ביי יעקב.

ווען די הונגער יארן זענען געקומען און די ברידער פון יוסף זענען אראפגעגאנגען קיין מצרים צו קויפן תבואה, האט יוסף פארלאנגט אז זיי זאלן ברענגען מיט זיך זייער יונגסטן ברודער. יעקב האט זיך שטארק געקווענקלט, ווייל ער האט מורא געהאט אז נאך א קינד פון רחל זאל פארלוירן ווערן.

ווען בנימין איז ענדליך אראפגעגאנגען קיין מצרים, האט יוסף געמאכט די באקאנטע טעסט מיט דעם זילבערנעם בעכער. ווען דער בעכער איז געפונען געווארן ביי בנימין, האט יהודה זיך אנגעטראגן צו בלייבן א קנעכט אנשטאט אים. דער מעשה איז געווען דער נקודה וואס האט געברענגט צו יוסף'ס אנטפלעקונג פאר זיינע ברידער און צו דער פאראייניקונג פון דער משפחה.

ברכת יעקב

ביים סוף פון זיין לעבן האט יעקב אבינו געגעבן ברכות פאר זיינע קינדער. איבער בנימין האט ער געזאגט: בנימין זאב יטרף. אין אידישער מסורה ווערט דער משל פון דער וואלף פארשטאנען אלס א צייכן פון שטארקייט, מוט און קעמפערישע קראפט, וואס שפיגלט זיך שפעטער אפ אין דעם שבט'ס געשיכטע.

שבט בנימין

דער שבט בנימין האט באקומען א קליין אבער וויכטיגע נחלה אין ארץ ישראל, צווישן דעם שטח פון שבט יהודה און די צפון געגנטן. צוליב זיין לאקאציע האט דער שבט געהאט א באזונדערע חשיבות אין פארבינדונג מיט ירושלים און די צענטראלע געגנטן פון ארץ ישראל.

אין דער שפעטערער היסטאריע פון כלל ישראל ווערט דער שבט פארבונדן מיט גרויסע פערזענליכקייטן, צווישן זיי שאול המלך, דער ערשטער קעניג פון ישראל לויט דער תורה'ס געשיכטע. דער שבט איז אויך באקאנט געווארן פאר זיין מיליטערישע שטארקייט.

באדייט און ירושה

בנימין האט א באזונדער פלאץ אין די סיפורי האבות, ווייל זיין געשיכטע פארבינדט דריי הויפט נושאים אין ספר בראשית: דער טויט פון רחל אמנו, די פאראייניקונג פון יוסף מיט זיינע ברידער, און די אנטוויקלונג פון איינער פון די צוועלף שבטים.

זיין לעבן ווייזט ווי א פערזענליכע משפחה געשיכטע ווערט דער יסוד פאר א ברייטער נאציאנאלער אידענטיטעט. פון א קינד וואס איז געבוירן געווארן אין שווערע אומשטענדן איז ארויסגעוואקסן דער אבי פון א שבט וואס האט געשפילט א וויכטיגע ראלע אין דער געשיכטע פון כלל ישראל.

אין אידישער טראדיציע ווערט בנימין אויך געדענקט אלס דער זון וואס איז געבליבן נאנט צו יעקב אין די שווערע יארן און אלס דער מיטל דורך וועלכן יוסף'ס משפחה איז צוריק געווארן פאראייניגט.

מסורת און פארשידענע באטראכטונגען

די פערזענליכקייט פון בנימין ווערט דערמאנט אין די מקראישע און שפעטערע אידישע מקורות, אבער זיין היסטארישע עקזיסטענץ אלס א יחיד קען נישט ווערן באשטעטיגט דורך אומאפהענגיגע היסטארישע מקורות אויסער די מסורה.

דער באדייט פון דעם נאמען בנימין ווערט אין מסורה פארבונדן מיט פארשידענע דערקלערונגען, צווישן זיי "בן ימין" און אנדערע פארשטענדענישן וואס קומען פון לשון הקודש און מדרשישע אויסלייגונגען.

די איבערגעגעבענע מסורות איבער זיין קבר און שפעטערע מעשיות איבער זיין לעבן זענען פארשידנארטיג און שטאמען בעיקר פון שפעטערע טראדיציעס.