כרמלית

פֿון װיקיפּעדיע
קפיצה לניווט קפיצה לחיפוש
דער ארטיקל דיסקוטירט א רשות אין הלכות שבת. טאמער זוכט איר די חיפה מעטרא, זעט כרמלית (חיפה).

א כרמלית, אין הלכה, איז איינע פון די פיר רשותן פון שבת. א כרמלית איז אן ארט וואס איז נישט ארומגענומען מיט מחיצות, און איז נישט קיין וועג וואס א רבים גייען אדורך. די אנדערע רשותן פון שבת—רשות היחיד, רשות הרבים און מקום פטור—זענען פון דער תורה, אבער כרמלית איז א רשות דרבנן (וואס חז"ל האבן אוועקגעשטעלט). מן התורה, איז א כרמלית א מקום פטור, אבער די רבנן האבן גע'אסרט טראגן צווישן א כרמלית און א רשות היחיד, ווי אויך צווישן א כרמלית און א רשות הרבים, און אויך אז מ'טאר נישט טראגן עפעס א זאך פיר איילן דארט. היינטיקע צייטן זענען מערסטע אפענע שטחים האבן א דין פון א כרמלית (אחוץ ווען זיי זענען אריינגערעכנט אין אן עירוב).

דאס ווארט כרמלית איז פשט כ-'ארמלית', אזוי ווי אן אלמנה, וואס איז נישט געהייראט און אויך נישט קיין מיידל פאר דער חתונה, אזוי אויך איז א כרמלית נישט קיין רשות הרבים און אויך נישט קיין רשות היחיד.[1]

רעפערענצן[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]

אזהרה: מען פסק'נט נישט קיין הלכה פון וויקיפעדיע.