צואה

פֿון װיקיפּעדיע
קפיצה לניווט קפיצה לחיפוש

צואה איז איינע פון די אפפאל פון בעלי חיים וואס דער מאגן פארדייט און דערנאך גייט דאס ארויס אין אפגרונד.

די בויך האַלט אלץ איינגעהאלטן אין זיך דורכאויס די לאַנגע צייט, די מאָגן אַרבייט אימערמידלעך ארויסנעמען די גוטע חלקים, נארהאפטיגע כעמיקאלן פארן געזונטהייט פון קערפער, אויסגעזופט פון די אלע פעטע סכנה'דיגע מאכלים, ביז עס האט געמאכט א בירור היוצרות, און צאמגעשטיקעלט גרויסע אומנוצבארע שמוץ, די צואה וואס איז דער אפפאל וואס דער מאגן האט באשלאסן ער קען שוין גארנישט טאן דערמיט, דאס איז געלעגן און זיך אנגעזאמלט ביי דער עפענונג גרייט ארויסצוגיין דורך מאדערנע מעקאנישע מוסקלען וואס האבן דאס אזוי קונטסטליך ארויסגעשטופט.

אין יידישקייט[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]

נאכן ארויסגיין מאַכט מען אַ ברכה "אשר יצר" צו לויבן און דאנקען גאָט.

זעט אויך:[רעדאַקטירן | רעדאקטירן קוואַלטעקסט]