ירבעם בן נבט

פֿון װיקיפּעדיע
שפּרינג צו: נאַוויגאַציע, זוכן

ירבעם בן נבט איז געוועזן דער ערשטער קעניג פון די עשרת השבטים אויף מלכות ישראל אין די יארן ב'תתל"ב - ב'תתנ"ג (928-907 פארן ציילן). ער אליין האט געשטאמט פון שבט אפרים. ער איז געווארן קעניג אויף די עשרת השבטים נאך דעם וואס ער האט זיך אפגעריסן פוןרחבעם, דעם זון פון שלמה המלך, צוליב הויכע שטייערן וואס רחבעם האט געפאדערט פון די עשרת השבטים, און פון דעמאלט אן איז רחבעם געווען קעניג נאר אויף מלכות יהודה אין דרום זייט פון ארץ ישראל און ירבעם בן נבט - איבער אלע אנדערע צען שבטים.

ער האט געבויעט א נייע מלוכה אנדערש ווי מלכות יהודה (וואס האט באלאנגט צו דעם ייחוס פון דוד):


די יארן פון די מלכות ישראלס ארויפגאנג
ירבעם - נדב - בעשא - אלה - זמרי - תבני - עמרי - אחאב - אחזיה- יורם
928 907 906 883 882/1 882/1 882 871 852 851
יהוא - יואחז - יואש - ירבעם (2) - זכריה - שלום - מנחם - פקחיה - פקח - הושע
842 814 800 784 748 748 747/6 737/6 735/4 733/2