זעלבסטמארד

פֿון װיקיפּעדיע
שפּרינג צו: נאַוויגאַציע, זוכן

זעלבסטמאָרד איז ווען איינער איז זייער ביטער אויף אזוי ווייט אז ער פארלירט דעם נארמאלן געוויסען און די כעמיקאלן אין זיין מוח פארלירן דעם ריכטיגן באלאנץ אזש אז יענער הרגעט זיך.

היינט צוטאגס קען מען דאס פשוט היילן דורך מעדיצינען און פּילען.


דאס אידישע געזעץ[באַאַרבעטן | רעדאקטירן מקור]

די תורה באנעמט זיך אבער זייער שטרענג מיט אזא איינעם, ווארשיינליך דאס אפצוהאלטן אין געזעלשאפט. לויט די הלכה דארף מען אים באגראבן קברות חמור, ביים ברעג בית החיים. עס שטייט אויך המאבד עצמו לדעת אין לו חלק לעולם הבא, ער פארלירט זיין עולם הבא[1]. אבער הלכה למעשה וועט דאס נישט אויסגעפירט היינטיגע צייטן ווייל מ'האלט אז ער איז נישט געווען מיטן נארמאלן דעת און אפילו ווען יא האט ער זיכער תשובה געטון איידער ער איז געשטארבן.


רעפערענצן[באַאַרבעטן | רעדאקטירן מקור]

  1. מסכת דרך ארץ רבה