שבט שמעון

שבט שמעון איז א שבטפון עם ישראל. דער שבט שטאמט פון שמעון, דער צווייטער זון פון יעקב אבינו און לאה אמנו. אינעם אלטן פאליטישן און מיליטערישן לעבן פון די ישראליטישע שטאמען, האט דער שבט פארנומען אן אייגענארטיגע פאזיציע, וויבאלד זיין געשיכטע צייגט א דראסטישן איבערגאנג פון א קנאות'דיגער גרופע צו אן אפגעשוואכטן שטאם וואס איז עווענטועל געאגראפיש און פאליטיש איינגעזאפט געווארן אינערהאלב דעם גרויסן שכנות'דיגן שבט יהודה אינעם דרום טייל פון ארץ ישראל.

אפשטאם און הינטערגרונט

דער יסוד פונעם שבט פאנגט זיך אן מיט שמעון, דער צווייטער זון פון יעקב און לאה, פון וועמען דער שבט נעמט זיין נאמען און זיין גאנצע ייחוס ליניע. די תורה פארבינדט דעם נאמען "שמעון" מיט דעם לשון פון שמיעה, וואס ווערט ערקלערט אין ספר בראשית אלס א לשון נופל על לשון אויף די רייד פון לאה אמנו בעת זיין געבורט, ווען זי האט געזאגט "כי שמע ה' כי שנואה אנכי" (ווייל דער באשעפער האט געהערט אז איך בין די געהאסטע).

אין דער פאמיליע געשיכטע ווערט שמעון פארגעשטעלט אלס א שארפער כאראקטער, אפט מאל אינאיינעם מיט זיין ברודער לוי. די דאזיגע שארפקייט האט זיך ארויסגעוויזן אינעם עפיזאד פון דעם געוואלדיגן אטאקע אויף שכם נאך דער מעשה פון דינה. דער דאזיגער עפיזאד איז געווארן איינער פון די פונדאמענטאלע מאראלישע זכרונות פארבונדן מיט דער אידענטיטעט פונעם שבט, ספעציעל וויבאלד יעקב אבינו האט אויף זיין טויט-בעט קריטיקירט זייער כעס און מקשר געווען שמעון און לוי צו דעם גורל פון צעשפרייטונג ("אחלקם ביעקב ואפיצם בישראל").

דער גורל פונעם שבט איז שטארק געפארעמט געווארן סיי דורך דער דאזיגער פריערדיגער געשיכטע, און סיי דורך זיין געאגראפישן מצב און דראסטישן דעמאגראפישן קריזיס אינעם מדבר, וואס האט אים אפגעשוואכט אין פארגלייך צו די גרויסע שבטים ווי יהודה און אפרים.

כראנאלאגיע און היסטארישע אנטוויקלונג

אבות'דיגע תקופה

שמעון ערשיינט איינער פון לאה'ס זין און דער ברודער פון לוי און דינה. זיין צענטראלע ראלע אינעם פריערדיגן פאמיליע נאראטיוו איז דער מלחמה אין שכם, ווו ער און לוי האבן נקמה גענומען פאר דעם כבוד פון זייער שוועסטער דינה. יעקב'ס שטרענגער מוסר דערויף ווערט דורך די שפעטערדיגע מפרשים געזען אלס דער שליסל צו שמעון'ס דיספערסירטן (צעשפרייטן) גורל. אין די משפחה רשימות ווערט די ליניע פונעם שבט אנגעהאלטן דורך זיינע זעקס זין: ימואל, ימין, אהד, יכין, צוחר, און שאול.

יציאת מצרים און דער מדבר קריזיס

בעת דער ערשטער ציילונג אינעם מדבר , האט שבט שמעון געציילט 59,300 קעמפערישע מענער, שטעלנדיג אים אלס א היפש גרויסע און רעספעקטירטע מיליטערישע קראפט. אבער, ביים צווייטן ציילונג אין ערבות מואב, איז דער ציפער דראסטיש געפאלן צו בלויז 22,200 מענער — א דראמאַטישער אונטערגאנג וואס ווערט אפט אנגעוויזן אלס דער אנפאנג פון זייער היסטארישער שוואכקייט.

אינעם סדר המחנות אינעם מדבר, איז שמעון געווען פלאצירט אויף דעם דרום זייט פונעם משכן, אינאיינעם מיט ראובן און גד אונטער דעם אלגעמיינעם דרומישן דעוויזיע. דער דאזיגער אויסשטעל האט פאליטיש און ריטואליש פארבונדן שמעון מיט זיינע דרומישע שכנים נאך פאר דער תקופה פון באזעצן דאס לאנד.

באזעצונג און נחלה אינערהאלב יהודה

די נחלה פון שמעון אין ספר יהושע איז נישט געגעבן געווארן אלס איין זעלבסטשטענדיגער און פאראייניגטער נחלה . אנשטאט, האט שמעון באקומען ספעציפישע שטעט און פאשע פעלדער לאקאליזירט טיף אינערהאלב דער גרעניץ פון שבט יהודה, א פאקט וואס האט געלאזט דעם שבט געאגראפיש צעטיילט. די תורה רעכענען אויס די שמעונישע שטעט, אריינגערעכנט:

• באר שבע
• שבע
• מולדה
• חצר שועל
• בלה, עצם, אלתולד, בתול, חרמה
• צקלג
• בית המרכבות, חצר סוסה, בית לבאות, און שרוחן.

שופטים און די פריערדיגע מאנארכיע

ספר שופטים (קאפיטל א') שטעלט פאר א קלארע מיליטערישע קאאפעראציע צווישן שמעון און יהודה בעת דעם אייננמען דאס לאנד פון די כנענים. שפעטערדיגע גענעאלאגישע מאטעריאלן אין ספר דברי הימים באשרייבן ווי געוויסע שמעונישע גרופעס האבן געוואנדערט זוכן פאשע פעלדער און האבן אטאקירט די איבערגעבליבענע עמלקים און מעונים, וואס דאס ווייזט אויף לאקאלע מיגראציע טראדיציעס. דברי הימים פארעפנטלעכט אויך אז געוויסע מענטשן פון שמעון זענען געווען פראמינענט אין די צייטן פון דוד המלך, טראץ דעם וואס אנדערע פסוקים אנערקענען זייער אלגעמיינע שוואכקייט.

צעטיילטע קעניגרייך און שפעטערדיגע תקופה

אין דער שפעטערדיגער ביבלישער היסטאריע, עקזיסטירט נישט שמעון אלס א באזונדערער פאליטישער אקטיאר. ער ווערט מייסטנס באטראכט אלס א חלק פון יהודה'ס ארביט (השפעה-קרייז), און פילע היסטאריקער האלטן אז ער איז עווענטועל אינגאנצן אסאמיליזירט געווארן אינערהאלב יהודה אדער טיילווייז עמיגרירט. טראץ דעם, ערשיינט דער נאמען פונעם שבט אין די שפעטערדיגע נבואות'דיגע רשימות, ווי אינעם חזון פון יחזקאל הנביא איבער דעם עתיד'דיגן צוריקקער פונעם לאנד. דאס צייגט אז שמעון איז פארבליבן טיף אינעם נאציאנאלן זכרון אפילו נאכדעם וואס זיין פאליטישע זעלבסטשטענדיגקייט איז פארשווונדן.

חשיבות און ירושה

שבט שמעון טראגט א גרויסע וויכטיגקייט ווייל ער דינט אלס איינער פון די פריעסטע ביישפילן פון א שטאם וועמענס ליטערארישע אידענטיטעט איז דעפינירט סיי דורך משפחה ייחוס און סיי דורך דיספערסאל (צעשפרייטונג). די שכם מעשה, יעקב'ס ברכה, און די צעשפרייטע טעריטאריע שטעלן צוזאמען א נאראטיוו פון א שטאם וואס פארלירט זיין פאראייניגטן קאָהעזיע, דינענדיג אלס א וויכטיגער קייס-סטאדי (Fallstudie) וויאזוי די ביבלישע טעקסטן ערקלערן דעם אונטערגאנג פון א שבט אָן אים אינגאנצן אויסצולעשן פונעם אלגעמיינעם קאנסטעקסט. זיין נאענטע פארבינדונג מיט יהודה צייגט וויאזוי קלענערע פאמיליע גרופעס זענען אריינגענומען געווארן אינערהאלב גרעסערע פאליטישע סטרוקטורן אין אלטן ישראל.

קוואלן

• Britannica - Tribe of Simeon
• Jewish Encyclopedia - Simeon, Tribe of
• Watchtower Online Library - Simeon
• Bible Hub - Topical Index: Simeon
• Wikipedia - Tribe of Simeon