קליטאריס

דער קליטאריס איז אן אבר פון דער פרויענליכער אנאטאמיע, וועלכער געפינט זיך ביים אויבערשטן טייל פון דער ווולווא, דארט וואו די צוויי קליינע שפתי ערווה קומען זיך צוזאם, העכער דעם פתח פון דער וואגינע און דער אורעטער. דער קליטאריס איז א קליינער אבער גאר סענסיטיווער אבר, וואס באשטייט נישט בלויז פון דעם קליינעם טייל וואס מען קען זען פון אינדרויסן, נאר פארמאגט א פיל גרעסערע אינערליכע סטרוקטור וואס ציט זיך אריין אין דעם קערפער.

צום ערשט מוז ארויסגעברענגט ווערן אז ביים באשרייבן דעם קליטאריס איז וויכטיג צו פארשטיין דעם חילוק צווישן דעם אויסערליכן טייל פון דער פרויענליכער געשלעכטליכער אנאטאמיע, וואס ווערט גערופן ווולווא, און דעם אינערליכן קאנאל וואס ווערט אנגערופן וואגינע. דער קליטאריס איז נישט די זעלבע זאך ווי די וואגינע, נאר איז א באזונדערער אנאטאמישער אבר וואס געפינט זיך ביים אויבערשטן טייל פון דער ווולווא.

דער אויסערליכער טייל פונעם קליטאריס ווערט אנגערופן דער גלענס קליטאריס (Glans Clitoris) . דאס איז דער טייל וואס זעט זיך, אבער דאס איז נאר א קליינער טייל פון דער גאנצער סטרוקטור. אינעווייניג ציען זיך די ערעקטילע געוועבן ווייטער אריין, מיט צוויי קארפּאָראַ קאַווערנאָזאַ (Corpora Cavernosa), צוויי קרורע, צוויי בולבוס וועסטיבולי און א ספעציעלע צוזאמענשטעל פון נערווען און בלוט כלים.

אנטאמישע באשרייבונג

דער קליטאריס איז פון דעם זעלבן אנטאמישן מקור ווי דער אבר הזכרות ביי דעם זכר. אין די ערשטע שטאפלען פון דער אנטוויקלונג אין בטן האם זענען די סטרוקטורן ענליך, און שפעטער ווערן זיי אויסגעפארעמט לויט די זכרליכע אדער נקבישע אנטאמיע.

דערפאר איז פאראן א געוויסע פארגלייכונג צווישן דעם קליטאריס און דעם אבר הזכרות. פונקט ווי דער אבר הזכרות פארמאגט ערעקטילע אדערן וואס קענען זיך אנפילן מיט בלוט, אזוי אויך דער קליטאריס פארמאגט אזעלכע אדערן . דער חילוק איז בעיקר אין דער פארעם און אין דער ראלע וואס זיי שפילן אין דעם קערפער.

די קליינע שפתי ערווה, וואס ווערן אנגערופן לעביע מינורא (Labia minora), נעמען ארום דעם געגנט ארום דעם קליטאריס און די ארומיגע עפענונגען. אויבן וואו די צוויי זייטן קומען זיך צוזאם ווערט געשאפן א קליינער הויט דעקל וואס דעקט דעם גלענס קליטאריס. דער דעקל האט א תפקיד צו באשיצן דעם גאר סענסיטיוון טייל פון אומאויפהערליכע רירונג אין טאג טעגליכן לעבן.

פיזיאלאגישע פונקציע

דער הויפט באקאנטער תפקיד פונעם קליטאריס איז פארבונדן מיט געשלעכטליכע אויפרעגונג און געפיל פון פארגעניגן. בשעת א מענטש ווערט אויפגערייצט, לויפט מער בלוט צום קליטארישן געוועב, וואס ברענגט צו א געוויסע פארגרעסערונג און ענדערונג אין שטרענגקייט פון דעם אבר.

דער פראצעס איז ענליך צו דער רעאקציע פון אנדערע ערעקטילע געוועבן אינעם קערפער. דער קליטאריס פארמאגט א גרויסע צאל נערווען, און צוליב דעם איז ער א הויפט טייל אין דער פרויענליכער געשלעכטליכער רעאקציע.

אין דעם נושא איז אויך דא פארשידענע דיסקוסיעס איבער די פארבינדונג צווישן אינערליכע אנטאמישע געביטן און געשלעכטליכע געפילן. אין דער מעדיצינישער וועלט ווערט אבער אנגענומען אז דער קליטאריס איז א צענטערליכער אנטאמישער טייל אין דער געשלעכטליכער פונקציע, בשעת דער גענויער וועג וויאזוי מענטשן דערלעבן די געפילן קען זיין אנדערש פון מענטש צו מענטש.

היסטאריע פון דער פארשטענדעניש

אין פריערדיגע צייטן איז דער קליטאריס נישט אלעמאל באשריבן געווארן מיט דער זעלבער פונקטלעכקייט ווי אנדערע טיילן פונעם קערפער. אסאך עלטערע אנטאמישע שילדערונגען האבן זיך מער באצויגן צום אויסערליכן גלענס און נישט גענוג ארויסגעברענגט די אינערליכע טיילן פונעם אבר.

אין יאר 2005 איז ארויסגעקומען א באדייטנדע אנטאמישע ארבעט וואס האט איבערגעקוקט דעם קליטאריס אלס א מער פארצווייגטע און דריי־דימענסיאנעלע סטרוקטור. די ארבעט האט באשריבן די פארבינדונג צווישן די פארשידענע טיילן פונעם קליטאריס און האט ארויסגעברענגט די וויכטיגקייט פון די נערווען און בלוט כלים וואס באדינען דעם אבר.

די נייע פארשטענדעניש האט געהאט א השפעה אויף מעדיצינישע לערנען און אויף דעם אופן ווי אזוי דאקטוירים באטראכטן פראבלעמען וואס זענען פארבונדן מיט דער ווולווא און מיט געשלעכטליכע געזונטהייט.

נאמען און ווארט אפשטאם

דער נאמען קליטאריס שטאמט פון דעם אלט גריכישן ווארט "kleitoris". אין געווענליכע דערקלערונגען ווערט עס פארבונדן מיט דער באדייט פון א קליינעם בערגל. טייל שפראך פארשער האבן אויך דערמאנט א מעגליכע פארבינדונג מיט דעם געדאנק פון א שליסל, אבער דאס איז נישט אן איינשטימיגע טענה.

מעדיצינישע באדייטונג

דער קליטאריס קען ווערן באטראפן דורך פארשידענע געזונטהייט פראבלעמען. צווישן זיי געפינען זיך ווייטאג אין דעם קליטארישן געגנט, אינפעקציעס, טריקעניש, פארענדערונגען אין סענסיטיוויטעט, דערמאטיט, ליכען סקלעראזיס און געוויסע פארמען פון ווולווא קענסער.

א באזונדערע צושטאנד איז קליטאראדיניע, וואס באצייכנט ווייטאג וואס קומט פון דעם קליטארישן געגנט אן א קלארע פשוטע אורזאך. אזעלכע פראבלעמען קענען פארלאנגען א מעדיצינישע אונטערזוכונג און באהאנדלונג לויט דער ספעציפישער אורזאך.

באדייט אין דער היינטיגער מעדיצינישער וויסנשאפט

דער קליטאריס איז היינט אנערקענט אלס א וויכטיגער טייל פון דער פרויענליכער אנטאמיע. די בעסערע פארשטענדעניש איבער דעם אבר האט געהאלפן פארבעסערן אנטאמיע לערנען, מעדיצינישע הדרכה און די באהאנדלונג פון פראבלעמען וואס קענען באווירקן די געזונטהייט און קוואליטעט פון לעבן.

צוזאמען מיט דעם האט דער קליטאריס אויך באקומען א פלאץ אין ברייטערע דיסקוסיעס איבער דעם וועג וויאזוי מעדיצינישע וויסנשאפט באשרייבט און פארשטייט פרויענליכע קערפערליכע סטרוקטורן.

מענטשלעכע אנאטאמיע

קאפ: שטערן – אויג – אויער – נאז – מויל – צונג – ציין - פנים – באקן – גאמבע - ליפן גענאק: האלדז - טיירויד – פארינקס – עפיגלאטיס קערפער: אקסלען – רוקן ביין – האלדז - גענאק - שטימע קעסטל - ברוסטקאסטן - ברוסט – בויך - באקן - איי - פלייצע - ארעם - דיך - עלנבויגן - הויט - נאגל - מאגן - געדערעם סעקס גלידער: (פעניס/אייערבייטל אדער מוטערשייד/קליטאריס) – אנוס – תחת גלידער: ארעם – עלנבויגן – אונטערארעם – האנטגעלענק – האנט – פינגער (גראבער פינגער - טײַטפֿינגער - גרויסער פינגער - רינגפינגער - מינדסטער פינגער) – שויס – קני – קלעצל – פיאטע – קנעכל – פוס – פינגער (פוס)) הויט: האר - דריזן - אדערן - ביינער - מוסקל - ווייכביין