לדלג לתוכן

ספר חגי

פֿון װיקיפּעדיע

ספר חגי איז דאס צענטע ספר אין תרי עשר פון תנך.[1] דער ספר אנטהאלט צוויי פרקים[2][3] און איז אנגערופן אויפן נאמען פון חגי הנביא. דער הויפט ענין פונעם ספר איז דער רוף צו די אידן וועלכע זענען צוריקגעקומען פון גלות בבל זיך צו נעמען צום אויפבוי פון בית המקדש השני.[4]

ספר חגי באשטייט פון א סעריע נבואות וועלכע ווערן פארגעשטעלט אין א כרונאלאגישער סדר. די נבואות רופן דאס פאלק און זייערע פירער אויף צו באנייען דעם אויפבוי פון בית המקדש השני, וועלכער איז געבליבן אומפארענדיג נאך דער צוריקקער פון גלות.

אין די נבואות ווערט באטאנט אז די פארנאכלעסיגונג פונעם בית המקדש האט ברענגט שוועריגקייטן פארן פאלק, און אז דער אויפבוי פונעם מקדש וועט ברענגען ברכה און הצלחה.[5]

היסטארישער הינטערגרונט

[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]

לויט דער כותרת פונעם בוך זענען די נבואות געזאגט געווארן אין די טעג פון דריוש הראשון, מלך פרס, ווען א טייל פון די אידן זענען שוין צוריקגעקומען קיין ארץ ישראל נאך גלות בבל.[6]

די נבואות פון חגי זענען געזאגט געווארן אין א גאר ספעציפישן היסטארישן מאמענט, אין יאר 520 פאר זייער ציילונג, וואס דאס איז געווען די צווייטע שנת המלוכה פון דעם פרסישן קעניג דריוש דער ערשטער (דריוש המלך).

  • דער מצב אין יהודה: די אידן האבן שוין געהאט רשות זיך אומצוקערן קיין ארץ ישראל דורך דעם כורש פראקלאמאציע, אבער צוליב שווערע עקאנאמישע אומשטענדן און די קעגנערשאפט פון די שכנים (כותים), האט זיך די ארבעט פון אויפבויען דעם בית המקדש אפגעשטעלט אויף יארן לאנג.
  • די יידישע דאטע: לויט'ן תנ"ך האבן די נבואות זיך אנגעהויבן אין חודש [[אלול]], אום א' אלול שנת ג'ת"ח, וואס דאס איז געווען א צייט ווען די מענטשן האבן זיך מער געזארגט פאר זייערע אייגענע הייזער ווי איידער פאר'ן בית ה'.[7]

די הויפט נבואות אינ'ם ספר

[רעדאַקטירן | רעדאַקטירן קוואַלטעקסט]

דער ספר איז צעטיילט לויט פיר ספעציפישע דאטעס ווען דער נביא האט באקומען דעם דבר ה':

  • א' אלול: א רוף צו די פירער פון דור, [[זרובבל בן שאלתיאל]] (דער פחה/גובערנאטאר פון יהודה) און [[יהושע בן יהוצדק]] (דער כהן גדול), אנצווייזן אז די צייט איז שוין געקומען אויפצובויען דעם משכן ה' [8]
  • כ"א תשרי: א חיזוק פאר די עלטערע אידן וואס האבן נאך געדענקט דעם פארצייטישן כבוד פון בית ראשון, אז דער כבוד פון דעם צווייטן בית וועט זיין נאך גרעסער [9]
  • כ"ד כסלו: א שמועס מיט די כהנים איבער די הלכות פון טומאה וטהרה, צו ווייזן אז די קרבנות וועלן נישט געהעריג אנגענומען ווערן אויב דאס בית ה' איז נאך חרוב.

ספר חגי אנטהאלט צוויי פרקים:

  • פרק א – א רוף צום פאלק און זייערע פירער זיך צו נעמען צום אויפבוי פונעם בית המקדש.
  • פרק ב – נבואות פון חיזוק, הבטחות איבער דער צוקונפט פונעם בית המקדש, און דברי עידוד פאר די פירער פונעם פאלק.[10]

די הויפט געדאנקען וועלכע קומען ארויס אין ספר חגי זענען:

  • דער חיוב צו געבן פארריכטיגטע חשיבות פאר עבודת השם.
  • דער אויפבוי פון בית המקדש השני אלס צענטער פונעם אידישן פאלק.
  • די פארבינדונג צווישן רוחניות און די הצלחה פונעם פאלק.
  • עידוד פאר די פירער און פארן גאנצן ציבור צו פארענדיגן דעם בנין.

ספר חגי איז דאס צענטע בוך אין תרי עשר, נאך ספר צפניה און פאר ספר זכריה.[11]

ספרים אין תנ"ך

תורה: בראשית | שמות | ויקרא | במדבר | דברים

נביאים: יהושע | שופטים | שמואל (א' וב') | מלכים (א' וב') | ישעיה | ירמיה | יחזקאל | תרי עשר: הושע | יואל | עמוס | עובדיה | יונה | מיכה | נחום | חבקוק | צפניה | חגי | זכריה | מלאכי

כתובים: תהילים | משלי | איוב | שיר השירים | רות | איכה | קהלת | אסתר | דניאל | עזרא - נחמיה | דברי הימים (א' וב')


רעפערענצן