דריוש, מאראקא
| ||||||||
דריוש (בערבעריש: Driwec אדער Eddriwec, ⴷⴷⵔⵉⵡⵛ; אַראַביש: الدريوش), אויך באַקאַנט אלס דאַר דריוש, איז אַ שטאָט אין צפון-מזרח מאראקא און די הויפּטשטאָט פון דער פּראַווינץ דריוש אין דער אוריענטאל־ראיאן. די שטאָט געפינט זיך אין דעם ריף־געבירג, בערך 55 קילאָמעטער דרום-מערב פון נאדאר.
דער נאָמען „דריוש“ קען קומען פון דער לאַטיינישער וואָרט Andreus, אָדער פֿון אַ בערבערישער וואָרט Adriouech וואָס מיינט „דער גוטער“ אדער „דער פרײַנדלעכער“.
די שטאָט ליגט אויף דער קאַרעט־פּליין (Qaret), וואָס נעמט אריין אַ שטח פון בערך 400 קוואַדראַט קילאָמעטער. צו צפון גרענעצט זי זיך מיט דער קאמונה בן טאיעב, צו דרום געפינען זיך די בערג פון עין זוהרא, צו מזרח לויפט דער טייך איגזאר איגאן, און צו מערב געפינען זיך אָליוון־פעלדער און גערטנער וואָס פירן צו דער געגנט פון בני תוזין און דער שטאָט מידאר.
אין דער היסטאריע האָט דריוש געשפילט אַ וויכטיקע ראָלע אין דער ריף־מלחמה, ווען די איינוואוינער האָבן זיך קעגנגעשטעלט דער שפּאַנישער הערשאַפט. ביז היינט קען מען זען שפּורן פון דער קאָלאָניאַלער תקופה, ווי אַ אַלטער שפּאַנישער מאַרק, אַ קאַטאָלישע קירכע, אַ מאַנאַסטער, אַ בריק איבער דעם טייך קערט, און אַ צענטראַלער פּאַרק.
אין יאָר 1975 האָט די שטאָט אויפגענומען הונדערטער מאָראָקאַנער פליטים פֿון אלזשיריע, וועלכע זענען געווען אויסגעטריבן צוליב פּאָליטישע סיבות.
אין 2009 איז געגרינדעט געוואָרן די פּראַווינץ דריוש נאָך דער צעשיידונג פון נאדאר פראווינץ, און דריוש איז געוואָרן איר הויפּטשטאָט.
די באַפעלקערונג איז בערך 51,000 מענטשן. די מערהייט פון איינוואוינער זענען ריפאים פֿון דער שבט־קאָנפֿעדעראַציע איבדארסען (Mtalsa), און זיי רעדן בעיקר תאַריפית. עס זענען אויך דאָ עטלעכע פאַמיליעס פֿון אַראַבישער אָפּשטאַם.
די לאקאלע קולטור געהערט צו דער זנאתישער טראדיציע און אַרײַננעמט פאָלקסטימלעכע טענץ און מוזיק ווי „ערפֿאַ“ און „אַהידוס“.