אמעריקאנער רעוואלוציאנערער קריג

די אמעריקאנער רעוואלוציע איז געווען א גרויסער פאליטישער און מיליטערישער קאנפליקט אין צפון אמעריקע און אין אנדערע טיילן פונעם אטלאנטישן וועלט, וואס האט געפירט צו דער זעלבסטשטענדיגקייט פון די דרייצן בריטישע קאלאניעס אין צפון אמעריקע און צו דער גרינדונג פון די פאראייניגטע שטאטן פון אמעריקע. די באוואפנטע מלחמה, באקאנט אלס דער אמעריקאנער רעוואלוציאנערער קריג אדער אמעריקאנער מלחמה פאר זעלבסטשטענדיגקייט, האט זיך אנגעהויבן דעם 19טן אפריל 1775 (י"ח ניסן תקט"ו) מיט די קאמפן ביי לעקסינגטאן און קאנקארד, און איז פארמאל געענדיקט געווארן דעם 3טן סעפטעמבער 1783 (ו' אלול תקמ"ג) מיטן פאריזער אפמאך פון 1783. דער אפמאך האט געברענגט די פארמאלע אנערקענונג דורך גרויסבריטאניע אז די פאראייניגטע שטאטן זענען א זעלבסטשטענדיג לאנד.

די רעוואלוציע איז אבער געווען מער ווי א קאנפליקט צווישן די בריטישע קרוין און די אמעריקאנער קאלאניעס. זי האט זיך פארוואנדלט אין אן אינטערנאציאנאלער מלחמה, אין וועלכער פראנקרייך, שפאניע און די האלענדישע רעפובליק זענען אריינגעצויגן געווארן קעגן גרויסבריטאניע. די מלחמה האט זיך אויסגעשפרייט פון די קאלאניעס אין צפון אמעריקע ביזן אטלאנטישן און קאריבישן ים און ביז אייראפעאישע וואסערן.

די רעוואלוציע האט אויך געשאפן א טיפע פאליטישע און געזעלשאפטליכע טויש. מענטשן וואס זענען פריער געווען אונטערטעניגט ביי א מאנארכישער רעגירונג זענען געווארן בירגער פון א נייעם פרייע לאנד.

הינטערגרונט

גרויסבריטאניע נאך דער זיבן יעריגער מלחמה

נאך דער זיבן יעריגער מלחמה און דעם פאריזער אפמאך פון 1763 איז די פינאנציעלע לאגע פון גרויסבריטאניע שטארק פארערגערט געווארן. די בריטישע רעגירונג האט געהאט גרויסע חובות פון דער מלחמה און האט געזוכט נייע הכנסות צו דעקן די קאסטן פון דער אימפעריע און פון דער מיליטערישער אנוועזנהייט אין צפון אמעריקע. דערפאר האט דער פארלאמענט אנגעהויבן ארויפצולייגן נייע שטייערן און אנדערע פינאנציעלע באלאסטונגען אויף די קאלאניעס.

די נייע פאליסיס האבן געשאפן א וואקסנדע טיילונג איבער דער פראגע צי דער בריטישער פארלאמענט האט די רעכט צו שטייערן מענטשן אין די קאלאניעס אן אז זיי זאלן האבן פארשטייער אין פארלאמענט. דער געדאנק פון "שטייערן אן פארשטייערשאפט" איז געווארן איינע פון די צענטראלע טענות פון דער קאלאניאלער קעגנערשאפט קעגן בריטישע פאליטיק.

די נייע שטייערן און געזעצן

אין 1764 האט דער פארלאמענט דורכגעפירט דעם צוקער אקט, און אין 1765 דעם שטעמפל אקט. דערנאך זענען געקומען די טאונשענד געזעצן פון 1767, וועלכע האבן ארויפגעלייגט שטייערן אויף פארשידענע אימפארטירטע סחורות. אין 1773 איז דורכגעפירט געווארן דער טיי אקט, וואס האט ווייטער פארגרעסערט די מחלוקת איבער בריטישע קאנטראל און שטייערן.

קעגנשטעל און אינפארמאציע נעצן

אין די יארן 1774 און 1775 האבן קאלאניאלע גרופעס זיך ווייטער ארגאניזירט. אין באסטאן האבן איינוואוינער געשאפן א וואך נעץ צו באקוקן די באוועגונגען פון בריטישע זעלנער און צו באקומען אינפארמאציע איבער די אקטיוויטעטן פון די בריטישע כוחות. צווישן די מענטשן וואס זענען געווען פארבונדן מיט דער ארבעט זענען געווען פאול רעוויר און דאקטער דזשאסעף ווארען.

די אינפארמאציע ארבעט איז געווארן וויכטיג פאר די קאלאניאלע מיליציעס, בפרט אין דער צייט ווען בריטישע מיליטערישע איינהייטן האבן אנגעהויבן זיך צו באוועגן פון באסטאן אין ריכטונג פון קאלאניאלע מיליטערישע לאַגערן און צושטעלן פון וואפן.

די קאערסיווע אקטן

נאך דער באסטאן טיי פארטיי פון 1773 האט דער בריטישער פארלאמענט אין 1774 דורכגעפירט א סעריע געזעצן וואס די קאלאניסטן האבן גערופן די אומדערטרעגלעכע אקטן. צווישן זיי איז געווען דער באסטאן פארט אקט, וואס האט פארמאכט דעם פארט פון באסטאן, און געזעצן וואס האבן באגרעניצט די זעלבסטשטענדיגע רעגירונג און שטאטישע אסעמבליעס אין מאסעטשוסעטס.

די אקטן האבן געהאלפן ברענגען צו דער פארזאמלונג פונעם ערשטן קאנטינענטאלן קאנגרעס אין 1774. דער קאנגרעס האט ארויסגעגעבן דעקלאראציעס און רעזאלוציעס, און אויך דעם קאנטינענטאלן פארבאנד, וואס האט געצילט צו קאארדינירן דעם קעגנשטעל צווישן די קאלאניעס.

מיליטערישע צוגרייטונגען

אין ניו ענגלאנד האבן קאלאניאלע קאמיטעטן פאר זיכערהייט אנגעהויבן צוזאמנעמען וואפן, און אנדערע מיליטערישע פארזארגונג. צווישן די וויכטיגע זאמל פלעצער זענען געווען קאנקארד אין מאסעטשוסעטס און פארט וויליאם און מערי אין ניו העמפשיר.

די צוגרייטונגען האבן געגעבן די קאלאניאלע מיליציעס א גרעסערע מעגלעכקייט צו רעאגירן שנעל ווען די בריטישע מיליטער האט זיך באוועגט צו כאפן קאלאניאלע מיליטערישע פארזארגונג.

דער אנהויב פון דער מלחמה

די רייזע פון פאול רעוויר און וויליאם דאוז

אין דער נאכט פון 18טן אפריל 1775 (י"ז ניסן ה'תקט"ו) זענען פאול רעוויר און וויליאם דאוז ארויסגעפארן פון באסטאן צו ווארענען קאלאניאלע פירער און מיליציעס אז בריטישע זעלנער גייען אין ריכטונג פון לעקסינגטאן און קאנקארד. זייער אויפגאבע איז געווען צו געבן די קאלאניאלע מיליציעס צייט זיך צו פארזאמלען און צו באשיצן די מיליטערישע סטארן.

לעקסינגטאן און קאנקארד

דעם 19טן אפריל 1775 (י"ח ניסן ה'תקט"ו) זענען אויסגעבראכן די קאמף ביי לעקסינגטאן און קאנקארד אין מאסעטשוסעטס. די קאמפן ווערן אנגענומען אלס דער אנהויב פון דער באוואפנטער פאזע פון דער אמעריקאנער רעוואלוציע.

די בריטישע זעלנער האבן זיך באגעגנט מיט קאלאניאלע מיליציעס און זיך שפעטער צוריקגעצויגן קיין באסטאן אונטער קאלאניאל פייער. די געשעענישן האבן געמאכט די פארהאנדלונג איבער דער צוקונפט פון די קאלאניעס פיל מער מיליטעריש ווי ביז דעמאלט.

אויפשטעלן די קאנטינענטאלע ארמיי

דעם 10טן מאי 1775 (ט' אייר ה'תקט"ו) האבן די גרין מאונטען בויס אונטער איטען אלען און מאסעטשוסעטס מיליציעס אונטער בענעדיקט ארנאלד איינגענומען פארט טיקאנדעראגא אין ניו יארק. דאס האט געגעבן די קאלאניאלע כוחות קאנטראל איבער שווערע קאנאנען און אנדערע מיליטערישע פארזארגונג.

דעם 14טן יוני 1775 (ט"ו סיון ה'תקט"ו) האט דער צווייטער קאנטינענטאלער קאנגרעס אפיציעל אויפגעשטעלט די קאנטינענטאלע ארמיי. דעם 17טן יוני 1775 (י"ח סיון ה'תקט"ו) איז פארגעקומען דער קאמף פון באנקער היל ביי ברידס היל לעבן באסטאן. די בריטישע כוחות האבן געווינען דעם פעלד, אבער האבן פארלוירן מער ווי טויזנט מענטשן, א פארלוסט וואס האט אויסגעמאכט בערך 40 פראצענט פון זייער קראפט אין דעם קאמף.

דעם 3טן יולי 1775 (ה' תמוז ה'תקט"ו) האט דזשארדזש וואשינגטאן אפיציעל איבערגענומען דעם קאמאנד פון דער קאנטינענטאלער ארמיי אין דער געגנט פון באסטאן. די דאקומענטן פון וואשינגטאנ'ס צייט אלס קאמאנדיר ווערן היינט אפגעהיט און פארעפנטלעכט דורך דער דאקומענטארישער אויסגאבע פון די וואשינגטאן פאפירן. די קאלעקציע אנטהאלט איבער 135,000 דאקומענטן און די רעוואלוציאנערער קריג סעריע איז געווידמעט די יארן 1775 ביז 1783.

דער קריג אין 1775 און 1776

קאמפיין אין קאנאדע

דעם 31סטן דעצעמבער 1775 (ח' טבת ה'תקל"ו) האבן קאנטינענטאלע כוחות אונטער ריטשארד מאנטגאמערי און בענעדיקט ארנאלד פרובירט איינצונעמען קוויבעק סיטי. דער אטאקע איז דורכגעפאלן און די קאנטינענטאלע כוחות האבן נישט געקענט אייננעמען די בריטישע לאגער.

די פארטיידיגונג פון באסטאן און איר עוואקואציע

צווישן דעם 5טן און דעם 17טן מערץ 1776 (י"ד ביז כ"ו אדר ה'תקל"ו) האבן וואשינגטאן'ס כוחות אונטערגעשטעלט ארטילעריע אויף דארטשעסטער הייטס. די קאנאנען זענען געברענגט געווארן פון טיקאנדעראגא דורך הענרי נאקס. דער בריטישער גענעראל וויליאם האו האט דערנאך באשלאסן צו עוואקואירן באסטאן. דעם 17טן מערץ 1776 האט די בריטישע ארמיי פארלאזט באסטאן און זיך געלאזט קיין האלאפאקס.

דעקלאראציע פון זעלבסטשטענדיגקייט

דעם 4טן יולי 1776 (י"ז תמוז ה'תקל"ו) האט דער קאנטינענטאלער קאנגרעס אין פילאדעלפיע אנגענומען די דעקלאראציע פון זעלבסטשטענדיגקייט. די דאקומענט האט אויסגעדריקט די פאליטישע צעשיידונג פון די דרייצן קאלאניעס פון גרויסבריטאניע און האט דערקלערט אז זיי זענען געווארן זעלבסטשטענדיגע שטאטן.

דער דאקומענט איז איינע פון די צענטראלע קוואלן פאר דער פארשטאנד פון דער אמעריקאנער רעוואלוציע. די ביבליאטעק פון קאנגרעס האלט אפ א ברייטע זאמלונג פון אריגינעלע דאקומענטן, מאפעס, בילדער, בריוו און אנדערע מאטעריאלן פון דער רעוואלוציאנערער תקופה.

לאנג איילענד און ניו יארק

דעם 27סטן אויגוסט 1776 (י"ב אלול ה'תקל"ו) איז פארגעקומען דער קאמף פון לאנג איילענד לעבן ברוקלין הייטס. די בריטישע כוחות האבן געוואונען דעם קאמף און וואשינגטאן'ס ארמיי האט זיך צוריקגעצויגן פון לאנג איילענד.

דעם 22סטן סעפטעמבער 1776 (ט' תשרי ה'תקל"ז) איז נאטאן הייל דורכן בריטישן מיליטער עקסעקוטירט געווארן אין ניו יארק צוליב שפיאנאזש.

טרענטאן

דעם 26סטן דעצעמבער 1776 (ט"ו טבת ה'תקל"ז) האט וואשינגטאן אריבערגעפירט זיינע כוחות איבערן דעלאווער טייך און דורכגעפירט אן אומערווארטעטן אטאקע קעגן די העסישע כוחות אין קאמף פון טרענטאן. דער קאמף איז געווארן איינע פון די וויכטיגע אמעריקאנער הצלחות נאך די שווערע פארלוסטן פון 1776.

די מלחמה אין 1777 און 1778

געטרייע און רעוואלוציאנערע באפעלקערונג

דעם 25סטן יאנואר 1777 (ט"ז שבט ה'תקל"ז) האט וואשינגטאן ארויסגעגעבן א פראקלאמאציע לויט וועלכער מענטשן וואס האבן געשוואוירן געטריישאפט צום בריטישן קרוין דארפן אדער נעמען א שבועה פון געטריישאפט צום נייעם רעגירונג סיסטעם פון די פאראייניגטע שטאטן, אדער פארלאזן זייערע היימען און זיך צוריקציען הינטער די בריטישע ליניעס.

די פראגע פון געטריישאפט איז געווען א צענטראלע טייל פון דער מלחמה. די מענטשן וואס האבן געשטיצט די קרוין זענען באקאנט געווארן אלס לאיאליסטן און זענען פון די רעוואלוציאנערן אָפט גערופן געווארן "טאריס". פון דער אנדערער זייט האבן לאיאליסטן זיך געזען אלס מענטשן וואס פארטיידיגן די עקזיסטירנדע געזעצליכע קאנסטיטוציאנעלע ארדענונג. נאך דער מלחמה האבן צענדליגער טויזנטער לאיאליסטן פארלאזט די פאראייניגטע שטאטן און זיך באזעצט בעיקר אין נאווא סקאטיע, קוועבעק און גרויסבריטאניע.

ברענדיוויין און פילאדעלפיע

דעם 11טן סעפטעמבער 1777 (י' אלול ה'תקל"ז) איז פארגעקומען דער קאמף פון ברענדיוויין. די בריטישע כוחות האבן פארגעזעצט זייער פארשריט אין ריכטונג פון פילאדעלפיע, וואס איז דערנאך געפאלן אין בריטישע הענט.

סאראטאגא

דעם 17טן אקטאבער 1777 (ט"ז תשרי ה'תקל"ח) האט דער בריטישער גענעראל דזשאן בורגוין אונטערגעגעבן זיין ארמיי ביי סאראטאגא אין ניו יארק. דער נצחון האט געהאט גרויסע דיפלאמאטישע באדייטונג, ווייל ער האט געגעבן פראנקרייך מער סיבה צו פארברייטערן איר שטיצע פאר די אמעריקאנער קעגן גרויסבריטאניע.

דער אפמאך מיט פראנקרייך

דעם 6טן פעברואר 1778 (ט' שבט א' ה'תקל"ח) האט פראנקרייך אונטערגעשריבן מיט די פאראייניגטע שטאטן דעם אפמאך פון אליאנץ און דעם אפמאך פון פריינדשאפט און קאמערץ. דער פראנצויזישער אריינטריט האט פארוואנדלט דעם קאנפליקט אין א ברייטערער אינטערנאציאנאלער מלחמה.

מאנמאוט

דעם 28סטן יוני 1778 (ג' תמוז ה'תקל"ח) איז פארגעקומען דער קאמף פון מאנמאוט קאורטהאוס אין ניו דזשערזי. דער קאמף איז געווען איינע פון די וויכטיגע קאנפראנטאציעס צווישן די אמעריקאנער און בריטישע כוחות אין דעם צפון מזרח.

די דרום קאמפן

טשארלסטאן

דעם 12טן מאי 1780 (כ"ז אייר ה'תק"מ) האט זיך פארענדיקט דער באלאגערונג פון טשארלסטאן מיט א גרויסן אמעריקאנער פארלוסט. גענעראל בענזשאמין לינקאלן האט אונטערגעגעבן די אמעריקאנער דרום ארמיי פאר די בריטישע כוחות.

קינגס מאונטען

דעם 7טן אקטאבער 1780 (ח' תשרי ה'תקמ"א) האבן פטריאטישע מיליציעס די ראיאנישע געטרייע מיליציעס באזיגט ביי קאמף פון קינגס מאונטען אין דרום קאראליינע. דער נצחון האט געהאלפן אפשטעלן דעם בריטישן פארשריט אין טיילן פון די דרום קאלאניעס.

קאופענס

דעם 17טן יאנואר 1781 (כ"א טבת ה'תקמ"א) האט בריגאדיר גענעראל דניאל מארגאן באזיגט בריטישע כוחות אין קאמף פון קאופענס. דער קאמף איז געווען איינע פון די וויכטיגע אמעריקאנער נצחונות אין דער דרום קאמפאניע.

יארקטאון און דער סוף פון די באוואפנטע קאמפן

פון דעם 28סטן סעפטעמבער ביזן 19טן אקטאבער 1781 (י' תשרי ביז ב' חשון ה'תקמ"ב) האבן פראנצויזישע און אמעריקאנער כוחות באלאגערט די בריטישע ארמיי אונטער גענעראל טשארלס קארנוואליס אין יארקטאון, ווירזשיניע.

דעם 19טן אקטאבער 1781 (ב' חשון ה'תקמ"ב) האט קארנוואליס אונטערגעגעבן זיינע כוחות. דער אונטערגאנג פון די בריטישע ארמיי ביי יארקטאון איז געווארן דער הויפט מיליטערישער פונקט וואס האט געברענגט די מלחמה צו איר לעצטער פאזע, הגם אנדערע קאמפן און דיפלאמאטישע פארהאנדלונגען האבן נאך אנגעהאלטן.

פארלוסטן און מיליטערישע כוחות

דורכאויס דער מלחמה זענען געשאצט געווארן אומגעפער 230,000 מענער וואס האבן געדינט אין די קאנטינענטאלע ארמיי און אין די פארשידענע קאלאניאלע מיליציעס.

די פארלוסטן פון די אמעריקאנער מיליטערישע כוחות ווערן געשאצט אויף אומגעפער 25,000 טויטע. דער ציפער נעמט אריין בערך 6,800 וואס זענען אומגעקומען אין קאמף און אומגעפער 17,000 וואס זענען אומגעקומען פון קראנקהייטן. נאך אומגעפער 8,500 ביז 11,500 זענען געכאפט געווארן און אומגעקומען אין געפענגעניש. די צאל פארוואונדעטע ווערט געשאצט אויף בערך 6,100 ביז 8,500.

אין די פראנצויזישע כוחות אין דעם אמעריקאנער טעאטער זענען אומגעקומען אומגעפער 2,112 מענטשן אין קאמף.

די בריטישע זייט האט אריינגענומען די בריטישע ארמיי, לאיאליסטישע פראווינציאלע איינהייטן און דייטשע הילפס כוחות, צווישן זיי די באקאנטע העסישע איינהייטן.

אינטערנאציאנאלע באדייטונג

די אמעריקאנער מלחמה איז געווארן א וועלט קאנפליקט. פראנקרייך האט צוגעשטעלט מיליטערישע און פינאנציעלע הילף פאר די אמעריקאנער, בשעת שפאניע און די האלענדישע רעפובליק זענען אויך אריינגעצויגן געווארן אין דעם ברייטערער קאנפליקט קעגן גרויסבריטאניע.

די אינטערנאציאנאלע פארנעם פון דער מלחמה האט געמאכט דעם קאנפליקט מער ווי א קאלאניאלע אויפשטאנד. בריטישע און פראנצויזישע ים כוחות האבן געקעמפט אין פארשידענע אקעאנישע און קאריבישע געגנטן, און די דיפלאמאטישע באציונגען צווישן די אייראפעאישע מאכטן זענען געווארן א וויכטיגע טייל פון דער מלחמה.

די לייברערי פון קאנגרעס באשרייבט די תקופה פון דער אמעריקאנער רעוואלוציע אלס א תקופה פון 1763 ביז 1783 און האלט אפ ברייטע זאמלונגען פון מאנוסקריפטן, רעגירונגס דאקומענטן, ביכער, בילדער און מאפעס פון דער תקופה.

פאריזער שלום

דעם 3טן סעפטעמבער 1783 (ו' אלול ה'תקמ"ג) האט בענדזשאמין פרענקלין, דזשאן עדעמס, דזשאן דזשעי און דער בריטישער פארשטייער דעוויד הארטלי אונטערגעשריבן דעם פאריזער אפמאך פון 1783. דער אפמאך האט פארמאל פארענדיקט די מלחמה און גרויסבריטאניע האט אנערקענט די זעלבסטשטענדיגקייט פון די פאראייניגטע שטאטן.

דער אפמאך האט אויך באשטימט די גרעניצן פון דעם נייעם לאנד און געעפנט די וועג פאר אמעריקאנער פארברייטערונג צו מערב. די אמעריקאנער פארהאנדלער זענען געווען דזשאן אדאמס, בענזשאמין פרענקלין און דזשאן דזשעי, וועלכע האבן פארטרעטן די נייע פאראייניגטע שטאטן אין די שלום פארהאנדלונגען.

נאכווירקונגען

סוף פון דער ערשטער בריטישער אימפעריע

די פארלוסט פון די דרייצן צפון אמעריקאנער קאלאניעס האט פארענדערט די ריכטונג פון דער בריטישער אימפעריע. גרויסבריטאניע האט נאך פארמאגט אנדערע קאלאניעס און אינטערעסן, און נאך דער מלחמה האט זיך איר אימפעריאלע אקטיוויטעט מער אויסגעדרייט צו אזיע, אינדיע און דעם פאציפישן ראיאן.

דער פאריזער אפמאך ווערט דערפאר פאררעכנט אלס א וויכטיגע נקודה אין דער איבערגאנג פון דער ערשטע בריטישער אימפעריע צו א נייעם אימפעריאלע סטרוקטור.

לאיאליסטישע פליטים

נאך דער מלחמה האבן צענדליגער טויזנטער לאיאליסטן פארלאזט די פאראייניגטע שטאטן. פילע פון זיי האבן זיך באזעצט אין נאווע סקאשע, קוועבעק און גרויסבריטאניע. זייער באוועגונג האט געשאפן א לאנג דויערנדן דעמאגראפישן און פאליטישן אפקלאנג אין בריטישע צפון אמעריקע.

די גורלות פון לאיאליסטן זענען אויך געווארן א וויכטיגע טייל פון דער היסטאריע פון דער רעוואלוציע. די רעוואלוציאנערע רעגירונגען האבן אין פארשידענע פעלער גענומען אקציעס קעגן מענטשן וואס זענען געבליבן געטריי צום קרוין, אריינגערעכנט פארלוסט פון רעכט, פארכאפן פארמעגן און פארלאנגען שבועות פון געטריישאפט.

פאליטישע השפעה אויף אנדערע לענדער

די פאליטישע אידעעס וואס זענען ארויסגעשטעלט געווארן אין דער דעקלאראציע פון זעלבסטשטענדיגקייט און אין אנדערע רעוואלוציאנערע דאקומענטן האבן געהאט א ברייטע אינטערנאציאנאלע השפעה. דער אמעריקאנער רעוואלוציאנערער איבערגאנג פון קאלאניאלע מאנארכישע הערשאפט צו א רעפובליק איז געווארן א וויכטיגער ביישפיל פאר אנדערע פאליטישע באוועגונגען.

די אמעריקאנער רעוואלוציע איז פארגעקומען פאר דער פראנצויזישער רעוואלוציע פון 1789 און פאר דער האיטישער רעוואלוציע פון 1791. היסטאריקער באטראכטן די פארבינדונגען צווישן די רעוואלוציעס אלס א וויכטיגע טייל פון דער טראנסאטלאנטישער פאליטישער געשיכטע.

פראנקרייך'ס פינאנציעלע קריזיס

די פראנצויזישע הילף פאר די אמעריקאנער האט פארלאנגט גרויסע מיליטערישע און פינאנציעלע אויסגאבן. די חובות פון פראנקרייך זענען דערנאך געווארן איינע פון די באדייטנדע פינאנציעלע פראבלעמען וואס האבן צוגעגרייט דעם וועג פאר דעם קריזיס וואס האט אויסגעבראכן אין פראנקרייך און האט געהאט א ראלע אינעם אויסברוך פון דער פראנצויזישער רעוואלוציע.

געזעלשאפט און פארשידענע באפעלקערונג גרופעס

די עלטערע היסטארישע שריפטן איבער דער אמעריקאנער רעוואלוציע האבן זיך שטארק קאנצענטרירט אויף די הויפט פאליטישע פירער, און די גרויסע מיליטערישע קאמפן. אין די לעצטערע היסטארישע שטודיעס ווערט מער אכטונג געגעבן אויף מענטשן וואס זענען נישט געווען טייל פון דער פאליטישער עליטע.

צווישן די גרופעס וואס ווערן היינט מער באטראכט זענען מעטשאניקס, ארבעטער, פשוטע זעלנער, פרויען, פארקנעכטעטע מענטשן און די אינדיאנער פעלקער. די פארשידענע גרופעס האבן געהאט פארשידענע אינטערעסן און איבערלעבונגען אין דער רעוואלוציע, און זייערע געשיכטעס ווייזן אז דער קאנפליקט האט נישט באדייט די זעלבע זאך פאר יעדן איינוואוינער פון די קאלאניעס.

א הויפט היסטארישער פאראדאקס איז געווען דער אונטערשייד צווישן די רעוואלוציאנערע רעטאריק וועגן אומאוועקנעמבארע רעכט און דער פאקט אז קנעכטשאפט איז ווייטער געבליבן עקזיסטירנד אין די פאראייניגטע שטאטן. אין דער זעלבער צייט האבן רעוואלוציאנערע און נאכ רעוואלוציאנערע פאליסיס אויך געהאט באדייטנדע נאכווירקונגען אויף אינדיאנער פעלקער און זייערע לאנד רעכטן.

שפיאנאזש און אינפארמאציע

די מלחמה האט אויך אנטוויקלט נייע פארמען פון אינפארמאציע ארבעט. פאר דער מלחמה און אין איר ערשטע יארן האבן קאלאניאלע מעכאניקס און אנדערע איינוואוינער באמערקט בריטישע מיליטערישע באוועגונגען און איבערגעגעבן אינפארמאציע צו די קאלאניאלע פירער.

די וואך נעץ אין באסטאן, וואס איז פארבונדן געווארן מיט פאול רעוויר און ד"ר דזשאסעף ווארען, איז איינע פון די באקאנטע ביישפילן פון אזא סארט קאלאניאלע אינפארמאציע ארבעט.

שפעטער אין דער מלחמה זענען שפיאנאזש נעצן אויך גענוצט געווארן דורך די קאנטינענטאלע כוחות. די לייברערי פון קאנגרעס האלט אפ צווישן אירע קוואלן דאקומענטן איבער דזשארדזש וואשינגטאנ'ס שפיאנאזש נעץ און די נוצן פון קאמוניקאציע קאדעס.

היסטארישע דאקומענטן און קוואלן

א גרויסער טייל פון דער היינטיגער פארשונג איבער דער אמעריקאנער רעוואלוציע שטיצט זיך אויף אריגינעלע דאקומענטן. די לייברערי פון קאנגרעס האט א גרויסע זאמלונג פון מאנוסקריפטן, רעגירונגס דאקומענטן, ברייטבלאט, ביכער, בילדער און מאפעס פון דער תקופה פון 1763 ביז 1783.

דער Avalon Project פון Yale Law School האט פארעפנטלעכט א ברייטע אויסוואל פון אריגינעלע דאקומענטן פון דער רעוואלוציע. די זאמלונג נעמט אריין די צוקער אקט, שטעמפל אקט, טאונשענד אקטן, באסטאן פארט אקט, דעקלאראציעס פון דעם ערשטן קאנטינענטאלן קאנגרעס, די דעקלאראציע פון זעלבסטשטענדיגקייט, די אפמאכן מיט פראנקרייך, די קאפיטולאציע ביי יארקטאון און דעם פאריזער שלום.

Founders Online, אונטער דער נאציאנאלער ארכיוון און רעקארדס אדמיניסטראציע און אין פארבינדונג מיטן אוניווערסיטעט פון ווירדזשיניע פרעס, גיט צוטריט צו א ברייטע אויסגאבע פון די פאפירן פון די גרינדער פיגורן. די פאפירן פון דזשארדזש וואשינגטאן אליין אנטהאלטן איבער 135,000 דאקומענטן, אריינגערעכנט דעם Revolutionary War Series פאר די יארן 1775 ביז 1783.

די היסטארישע דאקומענטן פון דער צייט זענען וויכטיג נישט נאר פאר די מיליטערישע געשיכטע, נאר אויך פאר די פארשטאנד פון די פאליטישע טענות, געזעצן, דיפלאמאטיע, עקאנאמיע, שפיאנאזש און די איבערלעבונגען פון די באפעלקערונג בעת דער רעוואלוציע.

באדייטונג

די אמעריקאנער רעוואלוציע האט געברענגט צו דער אויפקום פון די פאראייניגטע שטאטן אלס א זעלבסטשטענדיג לאנד און האט פארענדערט די פאליטישע מאפע פון צפון אמעריקע. זי האט אויך געברענגט גרויסע טוישונגען אין די בריטישע אימפעריע, אין די באציאונגען צווישן די אייראפעאישע מאכטן און אין די טראנסאטלאנטישע פאליטישע אידעען.

די מלחמה האט דערמיט פארבונדן מיליטערישע קאמפאניעס, פאליטישע רעוואלוציע און אינטערנאציאנאלע דיפלאמאטיע. דער פאריזער אפמאך פון 1783 האט פארמאל אנערקענט די נייע זעלבסטשטענדיגע פאראייניגטע שטאטן און האט פארענדיקט די מלחמה צווישן גרויסבריטאניע און די אמעריקאנער.

הויפט דאַטעס

• 18טן אפריל 1775 (י"ז ניסן ה'תקט"ו): פאול רעוויר און וויליאם דאוז פארן ארויס צו ווארענען די קאלאניאלע מיליציעס.
• 19טן אפריל 1775 (י"ח ניסן ה'תקט"ו): קאמפן ביי לעקסינגטאן און קאנקארד.
• 10טן מאי 1775 (ט' אייר ה'תקט"ו): אייננעמונג פון פארט טיקאנדעראגא.
• 14טן יוני 1775 (ט"ו סיון ה'תקט"ו): אויפשטעלן די קאנטינענטאלע ארמיי.
• 17טן יוני 1775 (י"ח סיון ה'תקט"ו): קאמף פון באנקער היל.
• 3טן יולי 1775 (ה' תמוז ה'תקט"ו): דזשארדזש וואשינגטאן איבערנעמט דעם קאמאנד פון דער קאנטינענטאלער ארמיי.
• 31סטן דעצעמבער 1775 (ח' טבת ה'תקט"ו): דורכפאל פון דער אטאקע אויף קוועבעק.
• 17טן מערץ 1776 (כ"ו אדר ה'תקט"ו): בריטישע עוואקואציע פון באסטאן.
• 4טן יולי 1776 (י"ז תמוז ה'תקט"ו): אננעמען די דעקלאראציע פון זעלבסטשטענדיגקייט.
• 27סטן אויגוסט 1776 (י"ב אלול ה'תקט"ו): קאמף פון לאנג איילענד.
• 22סטן סעפטעמבער 1776 (ט' תשרי ה'תקל"ז): עקסעקוציע פון נאטאן הייל.
• 26סטן דעצעמבער 1776 (ט"ו טבת ה'תקל"ז): קאמף פון טרענטאן.
• 25סטן יאנואר 1777 (ט"ז שבט ה'תקל"ז): וואשינגטאן'ס פראקלאמאציע וועגן געטריישאפט.
• 11טן סעפטעמבער 1777 (י' אלול ה'תקל"ז): קאמף פון ברענדיוויין.
• 17טן אקטאבער 1777 (ט"ז תשרי ה'תקל"ח): אונטערגאנג פון בורגוין ביי סאראטאגא.
• 6טן פעברואר 1778 (ט' שבט א' ה'תקל"ח): פראנקרייך אונטערשרייבט די אפמאכן מיט די פאראייניגטע שטאטן.
• 28סטן יוני 1778 (ג' תמוז ה'תקל"ח): קאמף פון מאנמאוט.
• 12טן מאי 1780 (כ"ז אייר ה'תק"מ): אונטערגאנג פון טשארלסטאן.
• 7טן אקטאבער 1780 (ח' תשרי ה'תקמ"א): קאמף פון קינגס מאונטען.
• 17טן יאנואר 1781 (כ"א טבת ה'תקמ"א): קאמף פון קאופענס.
• 28סטן סעפטעמבער ביז 19טן אקטאבער 1781 (י' תשרי ביז ב' חשון ה'תקמ"ב): באלאגערונג פון יארקטאון.
• 19טן אקטאבער 1781 (ב' חשון ה'תקמ"ב): אונטערגעבונג פון קארנוואליס.
• 3טן סעפטעמבער 1783 (ו' אלול ה'תקמ"ג): אונטערשרייבן פונעם פאריזער אפמאך און פארמאלער סוף פון דער מלחמה.