אברהם צבי אידעלסאן

אברהם צבי אידעלסאן
געבורט	11 יוני 1882; ליבאַװע, רוסלענדישע אימפעריע
טויט	14 אויגוסט 1938 (אלט 56); יאהאנעסבורג, דרום אפריקע
מדינה	לעטלאנד, רוסלענדישע אימפעריע
פאך	עטנאלאג, קאמפאזיטאר, מוזיקאלאג, אוניווערסיטעט-לעקטאר

דער אַרטיקל איז אַ יתום, ווייל ווייניק אָדער קיין אַרטיקלען פאַרבינדן צו אים.
זייט אַזוי גוט שאַפט לינקען צו דעם בלאַט פון אַרטיקלען וואָס האָבן אַ שייכות; ס׳איז פאַראַן פאָרשלאָגן.

אברהם צבי אידעלסאָן (1882-1938) איז געווען א מוזיק-היסטאָריקער און א לענגערע צייט געווען חזן אין דייטשלאנד (אין רעגנסבורג).

לעבן

אין יאָר 1906 האט זיך אידעלסאָן באזעצט אין ירושלים, וואו ער האָט געהאט די מעגלעכקייט צו שטודירן די מוזיק פון די אָריענטאלישע יידן. נאָכהער איז ער אוועק קיין אמעריקע, וואו ער איז געוואָרן פּראָפעסאָר פון יידישער מוזיק-געשיכטע אין ראבינער-סעמינאר אין סינסיטעני.

אידלסאָן האָט פארעפנטליכט די ווערק „אוצר נגינות ישראל” און אויך „תולדות הנגינה העברית” וועגן דער געשיכטע פון דער יידישער מוזיק.

דער דאָזיקער אַרטיקל נעמט אַרײַן דעם טעקסט װאָס געפֿינט זיך אונטערן זוכװאָרט „אידעלסאן, אברהם צבי” אין דער ייִדישער פֿאָלקס־ענציקלאָפּעדיע (באַנד 1) (1949) פון שמחה פיעטרושקא, וואָס איז הײַנט אינעם רשות־הרבים.