קיבוץ
פֿון װיקיפּעדיע
קיבוץ איז א פֿאָרם פֿון א ישוב אין ארץ ישראל.
אלץ קיבוץ, בעציַיכנעט מען לענדליכע קאלעקטיווישע ישובים אין ישראל, מיט געמיינזאמעם אייגענטום און דעמאקראטישע סטרוקטורן.
עס זיינען דא אומגעפער 268 קיבוצים אין ישראל, און דורכשניטליך א סך הונדערטער לייט לעבן דארטן. פֿיר פראָצענט איינווינערס אין ישראל לעבן אין קיבוצים.
די אידעאָלאָגיע פונעם קיבוצים גרינדער איז געוועזן סאָציאליש און ציוניש געפֿראַגט.
די ערשטע קיבוץ איז געווען אין יאר 1909 ביי דער צווייטער עליה, אין "דעגאַניע" (העברעאישּ: דגניה), נעבן טייך כינרת.
