סבוראים

פֿון װיקיפּעדיע
שפּרינג צו: נאַוויגאַציע, זוכן

השתלשלות ההלכה



סבוראים אדער רבנן סבוראי זענן די חכמים פון די ישיבות בבל פון די סוף תקופת אמוראים ביז די גאונים. דער טיטל שטאמט פון תלמוד ירושלמי, מסכת קידושין, וואס איז מסביר די ווארט "סבורא" אלס בעל סברא, איינער וואס פארשטייט א זאך.

די סוגיות פון סבוראים[באַאַרבעטן | רעדאקטירן מקור]

לויט די עדות פון אסאך ראשונים געפינען זיך אין אונזער גמרא חלקים פון די סבוראים.

די נעמען פון די באקאנטע סבוראים[באַאַרבעטן | רעדאקטירן מקור]

די יארן פון סבוראים אויף דער צײַט ליניע
תקופת הזוגות תנאים אמוראים סבוראים גאונים ראשונים אחרוניםציר הזמן